فَلَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنا قالُوا لَوْ لا أُوتِيَ مِثْلَ ما أُوتِيَ مُوسى‌ أَ وَ لَمْ يَكْفُرُوا بِما أُوتِيَ مُوسى‌ مِنْ قَبْلُ قالُوا سِحْرانِ تَظاهَرا وَ قالُوا إِنَّا بِكُلٍّ كافِرُونَ.

قصص (٢٨) ٤٨

وَ قالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آياتٌ مِنْ‌ رَبِّهِ‌ ....

عنكبوت (٢٩) ٥٠

١٥٧٨. زندگى دوباره نياكان اوليّه با اعجاز، خواسته مشركان از پيامبر صلى الله عليه و آله براى اثبات حقّانيّت خود:

وَ قالُوا ما هِيَ إِلَّا حَياتُنَا الدُّنْيا ... وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ ما كانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّا أَنْ قالُوا ائْتُوا بِآبائِنا إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ.

جاثيه (٤٥) ٢٤ و ٢٥

١٥٧٩. مجاهدان درخواست‌كننده وسايل حمل و نقل از پيامبر صلى الله عليه و آله براى حضور در جهاد:

وَ لا عَلَى الَّذِينَ إِذا ما أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لا أَجِدُ ما أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ‌ [١] ...

توبه (٩) ٩٢

١٥٨٠. درخواست بهانه‌جويانه مشركان از پيامبر صلى الله عليه و آله مبنى بر احضار ملائكه، جهت اثبات حقّانيّت خود:

وَ قالُوا يا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ‌ لَوْ ما تَأْتِينا بِالْمَلائِكَةِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ.

حجر (١٥) ٦ و ٧

١٥٨١. آوردن قربانى و سوزاندن آن با آتشى از آسمان، درخواست يهود از پيامبراكرم صلى الله عليه و آله براى ايمان آوردن به آن حضرت:

لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ‌ ... الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ [٢] ...

آل‌عمران (٣) ١٨١ و ١٨٣

درخواست محمّد صلى الله عليه و آله‌

١٥٨٢. دوستى و مودّت اهل‌بيت عليهم السلام، خواست پيامبر صلى الله عليه و آله از مردم، به جاى پاداش رسالت خويش:

... قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌ [٣] ...

شورى (٤٢) ٢٣

١٥٨٣. درخواست مودّت اهل‌بيت عليهم السلام از سوى پيامبراكرم صلى الله عليه و آله براى مزد رسالت، در راستاى منافع خود مردم:

قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَ هُوَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهِيدٌ [٤].

سبأ (٣٤) ٤٧

١٥٨٤. درخواست پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از خداوند، در مورد عذاب مشركان:

أَ لَمْ تَرَ أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّياطِينَ عَلَى الْكافِرِينَ تَؤُزُّهُمْ أَزًّا فَلا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْ إِنَّما نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا.

مريم (١٩) ٨٣ و ٨٤

١٥٨٥. اجابت خداوند به عذاب كردن مشركان، در صورت درخواست پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از او:

فَلا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْ إِنَّما نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً [٥].

مريم (١٩) ٨٤ و ٨٥

١٥٨٦. درخواست پيامبراكرم صلى الله عليه و آله از كافران، براى آوردن كتابى هدايتگرتر از قرآن و تورات:

فَلَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنا قالُوا لَوْ لا أُوتِيَ مِثْلَ ما أُوتِيَ مُوسى‌ ... قُلْ فَأْتُوا بِكِتابٍ مِنْ‌

(١) . مراد از «ولا على الذين اذا ما اتوك لتحملهم» كسانى است كه از پيامبر صلى الله عليه و آله درخواست مركب كرده بودند تا با آن حضرت براى جهاد خارج شوند. (مجمع البيان، ج ٥-/ ٦، ص ٩٢؛ التفسير المنير، ج ١٠، ص ٣٥١)

(٢) . قائلون در آيه شريفه، يهوداند. (الميزان، ج ٤، ص ٨٢؛ جامع البيان، ج ٣، جزء ٤، ص ٢٦٣)

(٣) . در روايتى از ابن عباس آمده است: وقتى آيه شريفه «لااسئلكم عليه ...» نازل شد، سؤال كردند: اى رسول خدا، خويشاوندان شما چه كسانى‌اند كه خداوند مودّت آنان را بر ما واجب كرده است؟ حضرت فرمود: على و فاطمه و دو فرزندان‌شان‌اند. (الكشف و البيان، ج ٨، ص ٣١٠) و در حديث ديگر از ام سلمه آمده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به فاطمه عليها السلام فرمود: با شوهر و دو فرزندت نزد من بياييد. وقتى آمدند آن حضرت عبا و جامه خود را بر آنان افكند و سپس دستان خود را بر سر آنان قرار داد و فرمود: بار خدايا، اينها آل محمدند، پس درود و بركات خود را بر آل محمّد صلى الله عليه و آله قرار بده كه همانا ستوده شدى و بزرگوارى. (مسند احمد، ج ٦، ص ٣٢٣؛ الكشف و البيان، ج ٨، ص ٣١١)

(٤) . از امام باقر عليه السلام نقل شده است كه درباره اين سخن خدا «قل ما سألتكم من أجر فهو لكم» فرمود: مودّتى كه من از شما غير از آن را به پاداش نخواستم، به نفع خود شما است، زيرا به وسيله آن هدايت مى‌شويد و از عذاب روز قيامت نجات مى‌يابيد. (الكافى، ج ٨، ص ٣٧٩، ح ٥٧٤؛ تفسير نورالثقلين، ج ٤، ص ٣٤٢، ح ٩١)

(٥) . اگر تعجيل پيامبر صلى الله عليه و آله و درخواست عذاب آنان در دنيااثر نداشت، نهى «فلاتعجل» معنا نداشت.