راههاى تقويت باورهاى دينى
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

راههاى تقويت باورهاى دينى - نگارش، حمید - الصفحة ١٢٢

از طرف ديگر درك حالات و شرايط جديد نسل جديد و جوان از طرف نسل‌هاى گذشته قابل هضم نمى‌باشد. به همين جهت پدران و مادران نتوانسته‌اند جوانان و نوجوانان خود را درك كنند. نگاه سنتى پدران و مادران باعث شده تا الگوهاى خاصى با تعاريف مشخص از ثمرات تربيتى خود به بار نشيند، اين نظام سنتى اقتدار در تصميم‌گيرى را گاه به پدر و گاه به پدر و مادر مى‌دهد و مايل است كه فرزندان آنان كاملًا مطيع نظرات آنان باشند، غافل از اين كه اين فرزندان، نظام گذشته را نظام مطلوب خود نمى‌دانند و معتقدند بايد شرايط جديد و ويژگى‌هاى آن‌ها لحاظ گردد. از آن جايى كه ابزار اطلاع رسانى، باعث شده كه اين نسل از وضعيت هم سن و سال خود در دنيا اطلاع پيدا كند بر اين مسئله اصرار دارد كه نبايد بين نحوه زندگى آنها با فرزندان كشورهاى ديگر اختلاف باشد. لذا الگوپذيرى اين فرزندان دچار مشكل گرديده و سبب شكاف بين نسل‌ها گرديده است. بعضى مواقع تاسّى جوانان و نوجوانان به سبك زندگى هم سن و سال‌هاى خود در كشورهاى ديگر باعث شده كه حتى از فرهنگ‌ها و سنت‌هايى تبعيت كنند كه كاملًا با فرهنگ ملى و دينى ما مغايرت داشته و قابل جمع نمى‌باشد. به همين جهت پاى‌بندى نسل جديد را نسبت به فرهنگ و رسوم خود به كمترين حد خود رسانده است.
بگذاريد در اين مقوله با مثالى اين عدم پايبندى را تشريح نمايم. در فرهنگ ما ايرانيان احترام به بزرگترها و توجه به خواسته‌ها و درخواست‌هاى آنها جايگاه بلندى دارد، وليكن اين اصل اكنون جايگاه خود را تا حدودى از دست داده و از طرف فرزندان، جوانان و نوجوانان مورد ترديد قرار گرفته است. ديد و بازديد بزرگان و پيش كسوتان خانواده در ايام خاصى در سال از اين اصل تبعيت مى‌كند، كه اين اصل مهم با بى اعتنايى نسل جديد روبرو گرديده است. در چنين شرايطى كه جوانان عدم پايبندى خود را به فرهنگ وسنت‌هاى خانوادگى خود نشان مى‌دهند، زمينه گرايش به آسيب‌هاى اجتماعى، تربيتى و مانند آن بيشتر مى‌شود. بحث بحران هويت، بحث انقطاع فرهنگى و خودباختگى معلول همين بى توجهى‌ها به فرهنگ سنتى خانواده مى‌باشد. در چنين حالتى نقش كاركردهاى تربيتى نظام خانواده بشدت تنزل پيدا كرده و به جهت كنار رفتن نظام ارزشى پدر و مادر و فرهنگ مورد مطلوب آنها و توجه به فرهنگ بيگانگان، نحوه معاشرت‌ها، ديد و بازديدها، گذراندن اوقات فراغت، لباس پوشيدن‌ها، وقت گذراندن خارج از منزل و همه تغيير پيدا مى‌كند و آسيب‌هاى اجتماعى از همين جا شروع مى‌شود.