حمایت از "عملکرد مثبت دولت جمهوری اسلامی درزمینه های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در منطقه" و قاطعیت دربرابر گروهک ها ذکر شده و از "دیگر فریب خوردگان گروهک ها جهت بازگشت به اسلام و مردم" دعوت شده است.[١]

طرح امنیتی بیروت غربی همچنان در ابهام است و هر طرف درپی امتیازگیری و افزایش قدرت خود در این ناحیه از لبنان است.

یونایتدپرس از بیروت گزارش داد: «عادل عسیران وزیر دفاع لبنان، گفت: یک نیروی "پلیس نظامی" مرکب از حدود ٤٥٠ شبه نظامی، مأمور مداخله در "موارد اضطراری" و جلوگیری از جنگ بین دیگر هم قطاران دروزی و امل خود خواهند شد. رهبران مسلمان سنی، ازجمله رشید کرامی نخست وزیر لبنان، علیه تشکیل چنین نیرویی سخن گفته اند، زیرا به عقیده آنها شبه نظامیان نمی توانند پلیس خود باشند. شبه نظامیان دروزی و امل کنترل غرب بیروت را روز ششم فوریه ١٩٨٤ (١٧ بهمن١٣٦٢) از ارتش به دست آوردند.

بنا بر این گزارش، جنبش امل و حزب سوسیالیست ترقی خواه دروزی، جواز حمل سلاح شبه نظامیان خود را باطل (اعلام کردند) و به آنها اطلاع دادند با سلاح یا لباس مخصوص در خیابان ها ظاهر نشوند. کرامی این طرح را که ششمین برنامه برای اعاده نظم به غرب بیروت درحدود دو سال گذشته است، "آخرین فرصت" نامید و تأکید کرد که این برنامه باید با موفقیت به اجرا درآید، "زیرا کشور در آستانه اضمحلال کامل است."

روزنامه السفیر نیز امروز اجرای این طرح را "آخرین شانس" نامید و النهار پیش بینی کرد که بیروت در آستانه تجربه ای تازه قرار گرفته است، اما بیشتر سکنه غرب بیروت نسبت به موفقیت اجرای این طرح مشکوک هستند. از سوی دیگر، در آستانه اجرای این طرح، سیدمحمدحسین فضل الله روحانی مبارز لبنان، نسبت به موفقیت آن اظهار بدبینی کرد. به نظر می رسد وی آزادی دو استاد مسیحی دانشگاه امریکایی بیروت را تضمین کرد. فضل الله بدون افشای اینکه چگونه جوزف سلامه استاد اقتصاد و دکتر منیر شمعه، آزاد و به خانه هایشان تحویل شدند، گفت: ما خوشحالیم که آنها آزاد شدند.»[٢]

از سوی دیگر، به نوشته روزنامه جمهوری اسلامی: «علامه سیدمحمدحسین فضل الله با اظهار تردید نسبت به موفقیت طرح جدید امنیتی که از صبح امروز در غرب بیروت به مورد اجرا درآمده، گفت: این طرح نه تنها دارای پوشش سیاسی و امنیتی لازم نمی باشد، بلکه از بنیاد مستحکمی جهت تکیه کردن بر آن نیز برخوردار نیست.

وی تأکید کرد که بحران سیاسی منطقه ای و بین المللی مانع موفقیت این طرح می شود. وی افزود: هدف از ایجاد جنگ مذهبی در داخل صفوف مسلمانان لبنان به وجودآوردن حالت فشار مذهبی است، زیرا استکبار، ارتجاع و صهیونیسم برای ازهم پاشیدگی اوضاع سیاسی منطقه در آینده و بالأخص درزمینه جنگ تحمیلی عراق علیه جمهوری اسلامی ایران نیز یک چنین حالتی دارد تا بتوانند در سطح منطقه و به ویژه در کشورهای خلیج فارس از آن بهره جوید.»[٣]

[١] ٦١. همان، ص١٨.

[٢] ٦٢. مأخذ٨، ص٢٤.

[٣] ٦٣. روزنامه جمهوری اسلامی، ٢١/٩/١٣٦٤، ص٣.