محسن رضایی در ادامه با ذکر آیه ٧٤ سوره صافات که در آن درباره چگونگی نجات حضرت نوح، حضرت ابراهیم و حضرت موسی و درخواست و تضرع آنها از خداوند و یاری خداوند بیان شده، می گوید: ما هم باید از خدا بخواهیم، خواستنی واقعاً از ته قلب.

وی همچنین با ذکر آیه ١٨٥ سوره بقره که" ما دعای کسی را اجابت می کنیم که از ما بخواهد و تنها ما را بخواهد، پس بپذیرند از من و به من ایمان بیاورند (یعنی به من اعتماد کنند و ایمان بیاورند و از من بخواهند) من نزدیکشان هستم و دعای آنها را اجابت می کنم. " اضافه می کند که حالا آیا غروری که در ما هست، به ما اجازه نمی دهد که درمقابل خدا زاری کنیم و از خدا بخواهیم، نمی دانم. وی در ادامه با اشاره به آیات ٤١ و ٦٢ سوره انعام و آیات ٢٨ و ٥٥ سوره اعراف می گوید.

این حالت هایی که اتفاق می افتد سراسر حکمتی است که ما باید این حکمت ها را فرابگیریم. اگر از این حالت ها استفاده نکنیم و از کنار این حالت ها ساده بگذریم و با یک تحلیل احتمالات - نه تحلیل اخباری - و ظن و گمان از این رحمت های الهی و سختی هایی که برای ما در نظر گرفته شد، بگذریم، مشکل است.

وقتی به جای تکیه بر خدا و تکیه بر او به قدرت های دیگر و اعمال خودمان که شیطان آنها را برایمان زینت می دهد توجه و تکیه و اعتماد کنیم خودمان در کنار خدا قرار گرفتیم، باعث می شود که به هرحال یا از صحنه انقلاب دور شویم و مثل ضدانقلاب می شویم، یا چون قلب ما قسی و سخت و مثل سنگ می شود و نمی خواهد تسلیم شود، این مشکلاتی هستند که پیامبران خدا کشیدند. [...] ما هم باید تحمل کنیم و در همه این سختی ها حکمت و نظر و لطف و رحمتی است و آن این است که ما حواسمان را جمع بکنیم تا فقط و فقط خدا را بپرستیم. و فقط و فقط از خدا کمک بخواهیم و به پیش برویم. ان شاءالله باید این نکته را با حرکات و برخوردمان به برادرهایمان به یک طریقی مطرح کنیم تا به صورت طبیعی، نه تصنعی یاری خواستن از خدا در لشکرها شروع شود. البته باید خیلی طبیعی کار کنید و اگر می دانید صحبت عمومی اثر نمی کند یا اثر کار را خراب می کند و اثر منفی دارد سعی کنید در این زمینه ها بحث نشود، ولی با فرماندهان گردان هایتان به یک طریقی مطرح بکنید و کم کم با پایین طرح کنید.

قرارگاه های ما و خود ما هم همین طور عمل می کنیم. باید به یک نحوی واقعاً از خدا کمک بخواهیم و توجه بکنیم که تنها کسی که می تواند ما را نجات بدهد خداست و کافی نیست که ما بگوییم خدا که مشکلات ما را می داند! ما باید این غرور را بشکنیم. و درمقابل خدا خودمان را بشکنیم، ما تا زمانی که در بارگاه الهی ذلیل و خاضع نشویم و این قلب قسی خودمان را نشکنیم امکان ندارد خدا به ما کمک کند. البته این هم از موضع رحمت است و خدا ما را دوست دارد که ما را این طور در سختی ها غوطه ور کرده است خدا می داند که اگر یک