خبرگزاری آلمان غربی دراین باره گزارش داد: «کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل طی گزارش هایی به (نقض آشکار) حقوق بشر در افغانستان تحت اشغال شوروی، ایران و السالوادور اشاره کرده است. این اتهامات که در سه گزارش جداگانه و توسط نمایندگان ویژه این کمیسیون تهیه شده است، امروز جهت ارائه به مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک انتشار یافت. مأمور تهیه گزارش درباره ایران گفت که بین سال ١٩٨٤ تا ١٩٨٥، ٢٨٦ تن از ایرانیان به طور خودسرانه اعدام شده اند. ١٧ تن نیز به علت اعمال شکنجه بر روی آنها در زندان کشته شده اند.»[١]

رادیو بی بی سی نیز در گزارشی با اشاره به این خبر، آورده است: «آقای آندره اوئلار از کشور ونزوئلا که به عنوان نماینده ویژه سازمان ملل مأمور تهیه این گزارش بود، هشت ماه است که سرگرم تهیه آن بوده است. پیش نویس گزارش که ظاهراً در مراحل نهایی است، ضمن قدردانی از تهران در پاسخ به موارد اتهام شکنجه می گوید که این پاسخ، جواب اتهاماتی نیست که به واسطه زیرپاگذاشتن حقوق بشر در ژریم ایران به آنها اشاره شده است.»

بی بی سی در ادامه این گزارش گفت که نماینده ویژه سازمان ملل به استناد اظهارات تعدادی از اعضای سازمان مجاهدین خلق (منافقین) و گروهی از اعضای جامعه بهائیان ایران آورده است که در ایران شکنجه ادامه دارد، وضعیت زندان ها طاقت فرسا است و بهائیان غیرعادلانه محاکمه شده اند و تعدادی نیز شکنجه یا اعدام شده اند.

بی بی سی افزود: «پاسخ رسمی ایران صرفاً در چارچوب شرح قوانین جزایی ایران خلاصه شده است و به گفته نماینده ویژه سازمان ملل، در [باره] اینکه عملاً این قوانین چگونه اعمال و اجرا شده اند توضیحی نمی دهد. قرار است این گزارش جمعه هفته آینده توسط کمیته امور اجتماعی مجمع عمومی موردبررسی قرار گیرد.»[٢]

از سوی دیگر، همچنین روزنامه نیویورک تایمز دراین مورد نوشته است: «گزارش سازمان ملل درزمینه چگونگی رعایت حقوق بشر در ایران ازسوی دیپلمات های غربی، ایرانیان تبعیدی و دیگر گروه هایی که معتقدند این گزارش نتوانسته به درستی شکنجه و اعدام های فوری ای که رژیم آیت الله روح الله خمینی مرتکب می شود، منعکس سازد، مورد انتقاد شدید قرار گرفته است. یک دیپلمات غربی می گوید این گزارش شگفت انگیز و مأیوس کننده است. وی می گوید: درباره ایران سخن رفته است یا سوئیس؟»

نشریه گزارش که تفسیر نیویورک تایمز و برخی رسانه های غربی را نقل کرده، در پایان بررسی خود افزوده است: «گروه های ضدانقلاب بیشتر تمایل دارند که ایران صریحاً توسط سازمان ملل یا مجامع به اصطلاح حقوق بشری جهانی محکوم شود، اما این گونه سازمان ها و مجامع که توسط غرب هدایت می شوند، بیشتر به آثار و پیامدهای سیاسی اعلامیه های خود می اندیشند، لذا سعی می کنند جمهوری اسلامی را با جملات مبهم محکوم کنند.»[٣]

[١] ٤٧. مأخذ ١٤، ص٤١، نیویورک، خبرگزاری آلمان غربی، ٣٠/٨/١٣٦٤.

[٢] ٤٨. مأخذ ٣٦، صص١٠ - ٩، رادیو بی بی سی، ٢٩/٨/١٣٦٤.

[٣] ٤٩. مأخذ ٢٤، صص ٥٨ - ٥٧.