روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٨٢٧ - روزشمار جنگ دوشنبه /١٨ آذر ١٣٦٤ /٢٦ ربیع الاول ١٤٠٦ /٩ دسامبر ١٩٨٥
را برای همیشه با امریکا قطع کنیم، اما امریکا باید پیش قدم شود و باید از اقدامات گذشته اش توبه کند و آنچه را انجام داده جبران کند."
بااین حال، چشم انداز امکان یک نزدیکی بسیار تاریک است، زیرا دولت پرزیدنت ریگان مرتباً ایران را به عنوان بستر تروریسم موردحمله قرار می دهد. تصمیم واشنگتن به برقراری مناسبات کامل دیپلماتیک با عراق در نوامبر گذشته، تهران را آزرده تر ساخت، زیرا چنین اقدامی را اتحاد خطرناکی در جنگ ایران و عراق تلقی می کند. اتحاد شوروی نیز - که تأمین کننده اصلی تسلیحات موردنیاز عراق است - کوشیده است فاصله خود را از ایران حفظ کند. در ماه جولای، شوروی تعداد نامعینی از تکنیسین های خود را که در ایران کار می کردند به دلایل امنیتی خارج ساخت.»[١]
١
نماینده دائمی ایران در سازمان ملل، قطعنامه کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل را از درجه اعتبار سیاسی ساقط و مردود دانست.
دکتر رجایی خراسانی در گفت وگویی تلفنی از نیویورک با خبرنگار روزنامه کیهان، اعلام کرد تعدادی بهائیانی که سرمایه های کشور را سرقت کرده و به خارج گریخته اند و تروریست هایی که به رغم جنایت های بسیار و فرار از ایران مظلوم نمایی می کنند با همکاری کشورهای غربی، زمینه صدور این قطعنامه را فراهم کردند. وی با بیان اینکه از ١٥٩ کشور جهان فقط ٥٣ کشو به این قطعنامه رأی مثبت دادند، موافقین قطعنامه را تعدادی از کشورهای غربی، تعدادی کشور مستضعف زیر سلطه کشورهای غربی و کشورهایی مثل اسرائیل و عراق که دشمنی خاصی با ایران دارند، اعلام کرد.
نماینده ایران در سازمان ملل تأکید کرد به دلیل اینکه کمتر از یک سوم اعضای سازمان ملل به این قطعنامه رأی داده اند، این قطعنامه هیچ اعتبار حقوقی و سیاسی ندارد. وی افزود که این قطعنامه امکان هرگونه همکاری و هماهنگی میان نمایندگان ایران و مسئولان کمیسیون حقوق بشر را برای همیشه از بین برد.[٢]
٢
حجت الاسلام محتشمی وزیر کشور جمهوری اسلامی ایران که برای معرفی استاندار جدید و بررسی مشکلات استان آذربایجان غربی به ارومیه سفر کرده است، امروز ضمن پرداختن به مشکلات جمهوری اسلامی در داخل و در صحنه های بین المللی، مصوبه کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد را محکوم کرد.
[١] ٦٧. اداره کل مطبوعات و رسانه های خارجی وزارت ارشاد اسلامی، نشریه بررسی مطبوعات جهان، شماره ٩٨٤، ١٨/٩/١٣٦٤، صص ٢٠، ٢١، ٢٢ و ٢٣.
[٢] ٦٨. مأخذ٣٨، ص٢.