روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٦٩٥ - روزشمار جنگ پنجشنبه /١٤ آذر ١٣٦٤ /٢٢ ربیع الاول ١٤٠٦ /٥ دسامبر ١٩٨٥
توبیخ می شدند و اگر مطالب واهی و پوچی که نماینده دیگری درباره روزنامه رسالت و بنده و دوستانم از تریبون مجلس اظهار کرده بودند مورد اعتراض مجلس قرار می گرفت و اگر سوابق عده ای از این آقایان دررابطه با رژیم گذشته افشا می شد این صحنه های مشمئزکننده تکرار نمی شد و موجبات دلسردی عده ای از رزمندگان و مردم شهیدپرور نمی گشت... من از رئیس محترم مجلس می خواهم که به وظیفه خود دراین رابطه و اداره مجلس عمل نمایند و الا جناح دیگر هم سکوت را خواهد شکست و آقایان را سر جای خود می نشانند. مطمئن باشید که حوزه علمیه را نمی توانید به دنبال خود بکشید. مطمئن باشید که سکوت بی موقع هم ظلم است. البته روزنامه رسالت مقدس تر از آن است که صرف افشاگری ها گردد، زیرا هیئت امنا مصمم هستند که از آن یک روزنامه الگوی اسلامی بسازند. این اخطار را جدی بگیرند و در کنار گوش رهبر معظم انقلاب و آیت الله العظمی منتظری وحدت این ملت بزرگ را با افترا و تهمت خدشه دار نکنند. و اگر فردایی را باور دارند پاسخ را آماده سازند. و ما همان طورکه به امام عزیزمان در دیدار اخیر قول داده ایم و ایشان هم تشویق فرمودند و موجب دلگرمی برای ما در انجام این رسالت مقدس [را] فراهم کردند به همان تعهدی که به امام عزیزمان سپرده ایم با رعایت رهنمودهای معظم له وفادار و پایبند هستیم ... ما ملزم به عمل به احکام الهی بدون هیچ گونه کم و زیاد که توسط وحی رسیده است، می باشیم.
مجلس ما فقط نحوه اجرای قوانین را تعیین می کند. و هرگز حق ندارد از چارچوب های فقه سنتی خارج گردد؛ مگر در مواردی که امام به عنوان حاکم اسلامی اجازه دادند. دولت هم مکلف است به قوانین مجلس که به تأیید شورای نگهبان رسیده است، عمل نماید و اگر در جایی مجلس چنین قانونی ارائه نکرد باید برطبق ضوابط شرعی تا تصویب قانون عمل نماید و هرگز نمی تواند به بهانه خلأ قانون راه دیگری را در پیش گیرد. آیا مجلس و شورای نگهبان باید برطبق بینش من و آن و وزرای مربوطه قانون جعل نماید و الا خلأ قانون به وجود می آید؟ مگر برای زمین و تجارت خارجی و بخش خصوصی ... و تهیه و توزیع کالا قانون وجود نداشت چرا؟ چرا ولیکن قانونی که ما بپسندیم نبود. اگر در این عرض من تردید دارید از امام بزرگوار سؤال نمایید "الفقه ثم المتجر" یعنی همین کاری که آقایان نمایندگان برعهده دارند باید مسائلش را بپرسند که تکلیفشان چیست. گرچه به نظر من به مناسبت های مختلف تذکر داده اند. همین اصل مالکیت است که اجازه استرداد اموال به غارت رفته را می دهد، نه اصل مبارزه، آن طور که بعضی می گویند. چطور ما به خود اجازه می دهیم که این اصل و قانون را بی اعتبار جلوه دهیم؟ همان طورکه عرض کردم ما هم معترضیم و می گوییم باید اموال طاغوتچه ها را نگه داشت و به آنها پس نداد، ولی از راه قانون. شما روزنامه ها را در اعتراض به"لایحه بخش خصوصی" ملاحظه نمایید اشکالاتی را مطرح کردند که به مسائل مسلم فقه وارد شده است. آیا این است اعتقاد به اسلام و فقه آن؟ اگر بناست قانون بی ارزش باشد پس مجلس را تعطیل کنید. مرحوم مدرس در دوره دوم تأکید داشت که قوانین اساسی و زیربنایی منحصراً بررسی شود. امام عزیز هم در پیام به مجلس فرمودند چند مسئله اساسی و زیربنایی را