تلاش برای سرنگونی صدام عقیم ماند. روزنامه اطلاعات در شماره امروز خود به نقل از منابع آگاه، نوشته است: «مسئولان امنیتی عراق اخیراً کوششی را که ازسوی پاره ای از افسران برای سرنگونی حکومت صدام حسین انجام گرفته بود عقیم ساختند. اخبار کمی که دراین باره منتشر شده حاکی است که ١٤ افسر عراقی بعد از کشف کودتا تیرباران شدند. مسئولان عراقی، یک روستا را که قرار بود اتومبیل حامل صدام حسین هنگام عبور از آن ناحیه موردتهاجم قرار گیرد با خاک یکسان کردند. پس از آن، صدام حسین پسر خود را در رأس دستگاه امنیتی قرار داد. منابع آگاه در خلیج [فارس] گفته اند که این اولین کوشش برای سرنگونی حکومت صدام حسین نبوده است.»[١]

حکومت عراق پس از سه سال سکوت درباره انفجارهایی در رادیو و تلویزیون بغداد، وزارت برنامه ریزی و خبرگزاری عراق، با آوردن گروهی از مبارزان عراقی به تلویزیون بغداد، اخباری را دراین باره منتشر کرد.

خبرگزاری جمهوری اسلامی گزارش داد: «رژیم عراق در سال ١٣٦٢ با اعمال یک سانسور خبری تمام عیار از انعکاس اخبار این انفجارات جلوگیری کرد و خبرگزاری های بین المللی که در بغداد دفتر خبری دارند و هیچ حادثه ای نمی تواند از چشم آنان پوشیده بماند نیز در یک هماهنگی ویژه با رژیم عراق، هیچ گونه خبری راجع به این انفجارها پخش نکردند. خبرگزاری دولتی عراق تلفات این انفجارها را ٣٥ کشته و ٣٣٥ نفر زخمی در سال ١٩٨٢ اعلام کرده، اما به هویت مجروحین و کشته شدگان که اکثراً از اعضای حزب بعث و کارمندان عالی رتبه رژیم عراق هستند اشاره ای نکرده است. [...]

خبرگزاری دولتی رژیم عراق مدعی شد: "این گروه هوادار ایران هستند و با هماهنگی سازمان امنیتی سوریه وارد عراق شده اند." اما براساس گزارش های واصله، این چهار تن از مبارزین عراقی هستند که پس از دستگیری توسط دژخیمان بعثی زیر شدیدترین شکنجه ها قرار گرفته و مجبور به اعتراف در تلویزیون بغداد شده اند. جرم یکی از مجاهدین عراقی، ارسال گزارش های خسارات وسیع وارده به بغداد براثر حملات موشکی زمین به زمین ایران به خارج از عراق اعلام شده است. وی این گزارش ها را مخفیانه از بغداد به لندن ارسال می داشته است که با کنترل پلیس عراق، این اقدام او لو رفته است. یکی دیگر از دستگیر شدگان علاوه بر اتهام انجام دادن انفجارات، به وارد کردن سه هزار کیلو مواد منفجره با کامیون به عراق متهم شده است. خبرگزاری دولتی رژیم عراق مدعی است: این کامیون به وسیله سازمان امنیت سوریه آماده شده بود.»[٢]

[١] ٥١. مأخذ١١، ص٢٨.

[٢] ٥٢. مأخذ١١، ص٣.