روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٤٣٧ - روزشمار جنگ شنبه /٢ آذر ١٣٦٤ /١٠ ربیع الاول ١٤٠٦ /٢٣ نوامبر ١٩٨٥
پاسداران انقلاب، دستور داد به منظور تقویت قدرت نظامی و موضع اجتماعی سپاه، واحدهای جدید دریایی، هوایی و زمینی در سپاه تشکیل گردد. برطبق این برنامه، سپاه پاسداران در آینده با همکاری پرسنل آموزش دیده و تجهیزات ارتش، نیروهای رزمنده حرفه ای خود را بنیان گذاری خواهد نمود. بالأخره سپاه روزی به عنوان تنها نیروی مسلح در ایران با محدود کردن ارتش پا به عرصه خواهد گذاشت. [...] سپاه پاسداران هرگز نخواهد توانست بدون وجود آموزش روسی و سلاح هایی که به وسیله شوروی داده می شود، به این درجه از حرفه ای بودن در امور نظامی برسد [...] در سال ١٩٨٠، روس ها شروع به دادن مهمات، سلاح های کوچک و وسایل مخابراتی به ایران کردند و اندکی پس از آن، عرضه توپخانه سنگین و موشک اندازهای کاتیوشا را شروع کردند. شوروی در سال ١٩٨٤، تانک و موشک های زمین به زمین دراختیار ایران قرار داد که این کشور را قادر ساخت اهداف استراتژیک عراق را هدف قرار دهد.»
در ادامه مقاله جینز دیفنس آمده است: «در سال ١٩٨٢ کره شمالی اقدام به عرضه هواپیماهای اف٦ و اف٧ و میگ١٩ و میگ٢١ به سپاه کرد. در سال ١٩٨٣، خلبانان ایرانی شروع به آموزش پرواز هواپیما های میگ٢٣ در کره شمالی نمودند، اگرچه عرضه این نوع هواپیماها تا قبل از سال آینده پیش بینی نمی شود. در اواسط سال ١٩٨٢، سوری ها اقدام به ساخت یک نوع هواپیمای تی١٢٦ - که هواپیمایی اخطارکننده و [برای] کنترل و فرماندهی است - کردند که همراه با سرنشینان روسی و اروپای شرقی تحویل ایران شد تا برای کاربرد عملیاتی در مرزها مورد استفاده قرار گیرد. تحولی که بدون شرکت فعال روس ها و حمایت آنان انجام پذیر نبود، اگر نگوییم که خود روس ها مجری آن بودند. [...] در اوایل [سال] ١٩٨٥، اردبیلی معاون وزارت خارجه ایران که در مسکو به سر می برد، با ژنرال سرگیچیک ملاقات و درباره برنامه های درازمدت بازسازی ساختار دفاعی ایران مذاکره نمود. در همان زمان، شیخ الاسلام، یک فارغ التحصیل دانشگاه پاتریس لومومبای مسکو که به وسیله کا.گ.ب. کنترل می شود، به طور آشکار مذاکراتی را جهت خرید سلاح های مهم روسی آغاز نمود. وی توضیح داد درحالی که ایران توجه دارد که از شوروی این انتظار نمی رود که مستقیماً به ایران تانک و هواپیما بدهد، ولی البته راه های دیگری وجود دارد که از طریق آنها این تجهیزات می توانند تحویل گردند.
سوریه و لیبی که ازطرف داران اصلی سلاح های روسی هستند، به عنوان رابطین احتمالی در تهران دیده می شوند. چون این سلاح ها حتی اگر ازسوی متحدان عرب ایران تأمین گردد، باید از طریق شوروی به ایران حمل گردد. به نظر می رسد که شیخ الاسلام با یک طرح تحویل انبوه سلاح های روسی در مرز موافقت کرده باشد. درحالی که هنوز شوروی و متحدان وی در پیمان ورشو مستقیماً به عراق نیز اسلحه می دهند. سلاح هایی که از کره شمالی می آید نیز از فراز خاک شوروی به ایران می رسد. آهنگ این عرضه و برنامه آن نشان می دهد که نمی تواند بدون حمایت مستقیم و فعال شوروی بوده باشد. [...]