روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٣٩ - مقدمه
سوریه را پذیرفته اند و اعلام آتش بس، قطعی است، درگیری های بیروت ادامه یافت.
به گفته مفسران رادیو بی بی سی، جرقه اصلی این درگیری ها خودداری مسیحیان لبنان از امضای موافقت نامه و تأکید آنها بر تغییرات اساسی در مفاد آن بوده است.
این مفسران خاطرنشان کردند: «بااینکه جزئیات موافقت نامه مذکور هنوز رسماً فاش نشده است، اما از اطلاعات مختصری که در دست است می توان نگرانی های مسیحیان را استنباط کرد. مثلاً سوریه پیشنهاد کرده است که حدود قدرت سِمَت ریاست جمهوری باید تقلیل یابد و این سمتی است که همیشه در دست مسیحیان مارونی بوده است. درعین حال، سوریه خواستار افزایش قدرت نخست وزیر لبنان است و این سمت همیشه در دست مسلمانان سنی بوده است.
درواقع، موافقت نامه مذکور دوره موقتی را در نظر دارد که طی آن نظام فعلی شراکت در قدرت براساس روابط فرقه ها کم کم از میان برده خواهد شد. تحت نظام فعلی، نه "دروزها" حق ابراز نظر قانونی و مؤثر در امور دولت را دارند و نه شیعیان و نه شبه نظامیان. [...] اگر آقای بری و آقای جنبلاط بتوانند به مقصود خود نائل آیند و سوریه هم به آنان کمک کند، نسبتِ نمایندگان مسلمان و مسیحی پارلمان برابر خواهد بود. [...] به همین ترتیب، در ارتش هم باید تجدیدسازمان به وجود آید تا ارجحیت تعداد افسران مسیحی بر افسران مسلمان از میان برده شود. این اقدامات با خصوصیات ترکیب جمعیت در لبنان متناسب است، زیرا مسیحیان دیگر در اکثریت نیستند و جمعیت مسلمانان شیعه، درحال حاضر، درواقع بیشتر از آنها است، اما مسیحیان حاضر نیستند که برتری قبلی خود را از دست بدهند. با همه این اوصاف، فقط مسیحیان نیستند که با طرح سوریه مخالف اند؛ بسیاری از افراد دیگر نیز به مذاکرات دمشق فراخوانده نشده بودند؛ ازجمله مهم ترین آنها مسلمانان سنی اند که زمانی بخش مهمی از حکومت لبنان را تشکیل می دادند، ولی اکنون شیعیان بر آنها برتری یافته اند. از دیگر گروه های مخالف طرح سوریه، مسلمانان افراطی حزب الله هستند. دراین میان، فلسطینیان را هم نباید از خاطر دور داشت، زیرا علی رغم آنکه آنها نقشی در مذاکرات مربوط به آینده لبنان ندارند، اما از آن چنان قدرتی برخوردار هستند که بتوانند هر نوع موافقت نامه ای را تحت الشعاع عملیات خود قرار دهند. اکنون مذاکرات جدیدی در دمشق صورت می گیرد که به منظور متقاعدنمودن مسیحیان لبنان برای امضای پیشنهادهای مذکور است، اما حتی اگر این کار هم با موافقت به پایان برسد تنها دستاورد آن درواقع آتش بس خواهد بود. شکی نیست که هدف نهایی سوریه این است که کلیه گروه های سیاسی لبنان را برای به دست آوردن قدرت، متکی به این کشور نماید؛ اما از طرف دیگر، بسیاری گروه ها در لبنان درصددند یک چنین امکانی را خنثی نمایند.»