روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٣١٧ - روزشمار جنگ دوشنبه /٢٧ آبان ١٣٦٤ /٥ ربیع الاول ١٤٠٦ /١٨ نوامبر ١٩٨٥
حاکی از آن بود که جنگ ایران و عراق ازجمله مطالبی است که در کنفرانس عالی سران دو ابرقدرت جهان مطرح خواهد گردید. به موجب این گزارش، احتمال دارد که ریگان و گورباچف پیرامون پایان بخشیدن به این جنگ به توافق برسند." روزنامه نیویورک تایمز نیز در گزارش امروز خود نوشت: "کشورهای عرب از مدت ها پیش بر شوروی و ایالات متحده فشار می آورند که برای اتمام جنگ اقدام کنند."»[١]
از سوی دیگر، رادیو بغداد گزارش داد: «یک هیئت از کمیته پیگیری بین المللی منشعب از کنفرانس بغداد پیرامون آثار جنگ خلیج [فارس] علیه امنیت و صلح بین المللی به ریاست دبیرکل آن آقای سعد قاسم حمودی با سفیر اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده امریکا، در بغداد ملاقات نمود. هیئت مزبور یادداشتی را برای میخائیل گورباچف و رونالد ریگان به مناسبت کنفرانس سران در ژنو تسلیم دو سفیر شوروی و امریکا نمود. یادداشت مزبور از دو رئیس جمهور شوروی و امریکا دعوت نمود تا به طور فعال برای پایان دادن جنگ عراق و ایران سهیم باشند.»[٢]
١
جمهوری اسلامی ایران هرگونه مذاکره درباره سرنوشت کشورهای جهان را در اجلاس سران دو ابرقدرت، برخلاف کنوانسیون های بین المللی خواند و آن را محکوم کرد. به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی، روابط عمومی وزارت امور خارجه، نظر سخنگوی این وزارتخانه را درباره مذاکرات سران امریکا و شوروی که از فردا به مدت دو روز ادامه خواهد داشت، بدین شرح اعلام کرد: «ظاهراً آنچه که همواره به عنوان مبنای اصلی این مذاکرات مطرح بوده، گفت وگوهای امریکا و شوروی جهت کنترل مسابقه خطرناک تسلیحات اتمی استراتژیک و فضایی بوده است و شکی نیست که اگر کوششی در این جهت - که کل حیات بشر را در کره زمین به خطر انداخته - به عمل آید، نمی تواند بی ثمر تلقی گردد. اما اخیراً محافل امریکایی و مرتجعین منطقه دست به تلاش هایی زده اند که نشان می دهد آنها مصرانه می خواهند مسائل مربوط به دیگر ملل و کشورهای جهان سوم نیز در این مذاکرات طرح و درمورد آنها تصمیم گیری شود. جمهوری اسلامی ایران از یک سو بررسی مسائل دیگر کشورها را در گفت وگو های سران شرق و غرب محکوم کرده و آن را دخالت صریح ابرقدرت ها در امور دیگر کشورها و ملل و نقض حاکمیت و استقلال این کشورها تلقی می کند و آن را نمونه بارزی از نقض علنی کنوانسیون های بین المللی که تصریح در احترام و رعایت حق حاکمیت و استقلال کشورها را دارد می داند و از سوی دیگر، اظهار چنین نقطه نظرات تسلیم طلبانه ای ازسوی بعضی افراد و سران مرتجع را نمایانگر نهایت وابستگی این افراد و رژیم ها به ابرقدرت ها و خدشه دار کردن حق مسلم ملت ها در تعیین سرنوشت خودشان می داند که درواقع
[١] ٤٢. مأخذ ٥، ص ١٥ - ١٤، رادیو امریکا، ٢٧/٨/١٣٦٤.
[٢] ٤٣. مأخذ ٨، ردیف اول، ص ١٣، رادیو بغداد، ٢٧/٨/١٣٦٤.