طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٥١ - پيدا كردن حال گشتن چهار عناصر يك بديگر

بود، و حيلتى هست‌ [١] كه بسيار آب بگيرند بوى از هوا.

و من ببشم قاضى بكنار ويمه‌ [٢] از شهرهاء [٣] كوه طبرستان و دماوند [٤] معاينه ديدم- كه: پاره هواى روشن بغايت صافى از سرما ببستى- [٥] و ابر شدى، و آن ابر برف شدى- و فرو نشستى، و هواء صافى بماندى، پس ديگر بار هم چنان ببستى- و ابر شدى، و برف شدى‌ [٦]،- بى‌آنكه از هيچ جايگاه‌ [٧] بخارى بر آمدى،- يا ابرى‌ [٨] آمدى.

و اما شدن آب هوا خود ظاهرست.

و اما شدن آب زمين،- هم بشايد ديدن بمعاينه بجايگاههائى‌ [٩] كه آب صافى روشن چون بر زمين‌ [١٠] افتد در وقت سنگ شود.

و [١١] اما گداختن سنگ تا آب شود، مردمانى‌ [١٢] كه دعوى كيميا

[١] بى: و- ن،- و حيلتى است- د- ه.

[٢] بكناره ويمه- آ- ل،- بكناره دايم- ه.

[٣] و من بنشستم بجاى بكناره ديمه از شهر اين (- د: دير)- ط- د- ن.

[٤] دو باوند- ق- ل.

[٥] از سطر بيستى- ه.

[٦] گشتى- ن.

[٧] جايگاهى- آ.

[٨] بى: بر آمدى- ط- د- ن،- بر امدى يا ابر- ه.

[٩] جايكاهها- آ،- بجايگاهى- م- ك.

[١٠] زمينى- د.

[١١] بى: و- ط- د- ن.

[١٢] مردمان- ط- د- ه،- مرمان- ن.