طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ١٠٠ - پيدا كردن حال نفس و قوتهاش

و مصوره- آن كارر است- تا [١] صورت چيز نگاه دارد- تا [٢] نيكى و بدى، ديگر بار نبايد آزمود، پس‌ [٣] هم آلت است.

و قوت متخيله- خود [٤] دانستى كه چراست‌ [٥].

و قوت و هم- آن كار راست تا [٦] معنى نا [٧] ديدنى را ببيند، تا از بد [٨] گريخته آيد، و نيك را جسته، پس هم آلتست.

و قوت حافظه- از قبل ياد داشتن است تا ديگر بار ببيند [٩] پس مر حيوان را [١٠] اصلى است كه اين همه آلتهاى وى‌اند.

و آن اصل تن نيست- كه هر پاره از تن نيز [١١] آلتست- و مر كارى راست؛ پس آن اصل جان حيوانى است، [١٢] آن قوّتهاء وى‌اند تا وى بماند، و بوى‌ [١٣] زندگى بود.

[١] يا- د- ط.

[٢] يا- د- ط.

[٦] يا- د- ط.

[٧] يا- د- ط.

[٣] ديگر بار الخ- ه،- ديگر بار بيابد الخ- م،- ديگر باز نيايد الخ- آ،- ديگر بار نيايد آز خود پس- د- ط.

[٤] بى: خود- ط.

[٥] كه چونست- كب.

[٨] بيند يا از بدبد- د- ط.

[٩] ديگر بار بيند- د- ط- كب،- ديگر بار به بينند- آ- ه- م- ك،- ديگر بار بينند- ل.

[١٠] حيوانات را- ل،- حيوانى را- ه.

[١١] ازين سير- د.

[١٢] حيوانست- ك.

[١٣] برى- ك.