طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ١٠٥ - پيدا كردن حال عقل و صورتهاء معقول

هر گاه كه آنجا تباهى‌ [١] افتد، اين صورتهاء خيالى باطل شود، و ليكن:

فرق ميان اين صورت خيالى و ميان اين‌ [٢] صورت حسّى آنست- كه:

اين صورت سپس زايل شدن محسوس اندر خيال بماند [٣]، و اين فرق نبود بباب ديگر كه اين‌ [٤] صورت با فضول بود،- و آلتش‌ [٥] بكار آيد- جسمانى، كه اندر وى قرار گيرد.

و اما اندر يافت و هم مر معنى راست- كه اندر [٦] محسوس بود، و نتواندش جدا كردن،- كه هم بآن محسوس تواندش دانستن، پس اين نيز هم‌ [٧] جسمانى است.

و ما دانيم كه مردمى معنيى است‌ [٨]- كه ميان مردمان اندر وى خلاف نيست‌ [٩]؛ و درازى- و كوتاهى- و پيرى- و جوانى، شرط وى‌ [١٠] نيست. و ما اين‌

[١] اينجا تباهى- كب،- آنجا سياهى- د.

[٢] بى: اين- آ- ه.

[٣] نماند- د- ط.

[٤] بى: اين- م- ك.

[٥] آتش- آ- ه.

[٦] اندرين- ل.

[٧] اين هم نيز- ه،- هم اين نيز- ل.

[٨] معنيست- د،- معينى است- آ.

[٩] بى: و ما دانيم تا خلاف نيست- ه.

[١٠] بى: وى- م- ك.