طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ١٠١ - حال نفس مردمى

حال‌ [١] نفس مردمى‌

پس چون مزاج معتدل‌تر [٢] بود- مر جان مردمى را [٣] پذيرا شود، و جان مردمى گوهرى است- كه او را نيز دو قوّتست.

يكى قوّت مر كنائى را [٤]، و يكى قوت اندر [٥] يافت را، هر چند كه:

اندر يافت دو [٦] كونه است: يكى اندر يافت نظرى، و يكى اندر يافت عملى؛ اندر يافت نظرى- چنان كه: دانى كه خداى‌ [٧] يكى است.

و اندر يافت عملى- چنان كه: دانى كه ستم نبايد كردن، زيرا كه يكى اندر يافت را آميزش نيست بكردار، و ديگر اندر يافت سبب‌ [٨] كردارست.

و اندر يافت عملى كلى بود، چنان كه گفتيم. و جزوى بود چنان كه گوئى:

اين مرد را نبايد زدن. جزوى مر قوّت كنائى را [٩] بود، و كلى مر قوت اندر يافت را.

و قوت كنائيى‌ [١٠] مردم هم بآرزوى مردمى بود، و آرزوى مردمى بنيكى و

[١] پيدا كردن حال- آ- د- ط.

[٢] معتدل تيز- د- ه.

[٣] مردمى راو- د.

[٤] يكى مر كناهى را- د،- يكى قوت مر كنارى را- ق. يكى مر كنائى را- ط.

[٥] قوت مر- د- كب- ط.

[٦] به دو- م- ك،- بى: هر چند كه اندر يافت دو- كب.

[٧] خداى عز و جل- ل.

[٨] اندر سبب- ه،- اندر يافت بسبب- م- ك- آ- ق.

[٩] بى: را- ط،- گياهى را- د.

[١٠] بى: را- ط،- گياهى را- د.