طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ١٣٩ - اصل معجزات و كرامات

كند. پس‌ [١] اندر حسّ مشترك قرار گيرند؛ و ازين سبب هر كه ورا خرد [٢] نبود صورتهاء محال بسيار بيند،- تا اگر كسى كه بيم وى بر [٣] خرد غلبه كند خرد خاموش شود [٤]، و متخيّله اندر دست نمايش بيم را، يا [٥] قوّتى ديگر افتد- تا [٦] از هر چه ترسد بيند، يا از [٧] هر چه آرزوش افتد بيند.

اصل معجزات و كرامات‌ [٨]

پديد شدست بعلم پيشين. كه: هيولى اين عالم طاعت‌دار نفس- و عقل‌ [٩] است، و صورتهائى‌ [١٠] كه اندر نفس نشسته است سبب‌ [١١] وجود صورتهاست- اندرين عالم، و بايستى كه هيولى اين‌ [١٢] عالم طاعت داشتى نفس مردم را- كه وى از آن گوهرست،- و ليكن نفس مردم ضعيف است، و هر چند ضعيفست‌

[١] كندش- د.

[٢] در آخر- ه.

[٣] هم وى بر- م- ك- ه- آ،- هم وى- د.

[٤] كند- كب.

[٥] هم را يا- م- ك،- بيم را با- د.

[٦] يا- ل.

[٧] بى: از- كب.

[٨] از «غلبه كند» تا «كرامات» از نسخه «ه» افتاده است،- و جاى عنوان در نسخه «آ» سفيد است.

[٩] دارد عقل و نفس- آ- ه.

[١٠] صورتها- د- كب.

[١١] بسبب- د.

[١٢] بى: اين- كب.