طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ١٤٠ - اصل معجزات و كرامات

ببعضى اثرها بنفس عالم ماند [١]- كه چون اندر وى صورت‌ [٢] افتد مكروه، مزاج تن سرد گردد. و اگر صورتى غلبه افتد- مزاج تن گرم گردد، [٣] و اگر صورتى شهوانى انديشد، اندر وقت حرارتى موجود آيد- اندر اوعيه منى، و باد موجود [٤] آرد- تا اندام شهوت چنان شود، كه شهوت را بايد. و اين سردى و گرمى‌ [٥] نه از گرمى و سردى ديگر همى‌آيد- كه تابع‌ [٦] بود مر صورت نفسانى را [٧].

و نفس مردم نه اندر تن ويست، و ليكن ورا [٨] پيوند پديد آمدست با وى- كه وى‌ [٩] خاصّه آلت ويست، و ورا وجود با وى افتادست، و نگرش‌ [١٠] وى بوى- و عشق وى ورا، چون طبيعى است؛ و اينجا [١١] خود الف همى‌بود [١٢]- كه نزديك اين بود، بلكه طبيعى‌ [١٣] و اصلى. پس ازين قبل را نفس‌

[١] بى: ماند- ق،- بايد- د.

[٢] صورتى- كب- د- ظ.

[٣] بى: «و اگر صورتى غلبه» تا «گرم گردد»- ط.

[٤] ادعيه الخ- ك،- اوعيه منى و باد بوجود- د- كب.

[٥] گرمى و- د.

[٦] مانع- د- آ.

[٧] بى: را- آ- ه.

[٨] او را- د.

[٩] بى: وى- د.

[١٠] و گوش- آ.

[١١] بى: است- آ- ه،- است و آنجا- كب.

[١٢] بى: همى- ه.

[١٣] طبعى- د