طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٣٥ - پيدا كردن جايگاههاء جسمهاء بسيط و يكئى عالم تنومند

يك بديگر، يا يك از ديگر جدا- [١] و اندر يكى جسم‌ [٢]؛ چنان كه ماه‌ [٣] و عالم كون و فساد [٤] اندر ميان فلك ماه، ازيرا كه‌ [٥] مر جسمها را كه‌ [٦] بسيط بوند- شكلى طبيعى‌ [٧] گرد بود، و الّا از طبيعتى‌ [٨] متّفق اندر مادّتى متّفق- جاى بگونه بود، [٩] و جاى بديگر گونه،- چنان كه اندر چهار سو جاى‌ [١٠] زاويه و بيغوله‌ [١١] بود، و جاى هموارى. و اين محال بود كه از يك‌ [١٢] طبيعت اندر يك گوهر [١٣] جاى بيغوله‌ [١٤] آيد، و جاى هموارى‌ [١٥].

پس شكلهاء طبيعى‌ [١٦] مر جسمهاى بسيط را گرد آيد [١٧]، و چون گردها پراكنده ايستد اندر ميان ايشان خلا اوفتد [١٨] و خلا محال است.- پس كلّيت عالم يك جسم‌ [١٩] بود.

[١] با يك از ديگر جدا- ق- آ- ه،- تا يك از ديگر جدا- كب،- تا از يكديگر جدا- ط- ن،- تا از يكديگر جدا بوند- د،- يا يك از ديگر جدا يا دو- خ م- ك.

[٢] جسم و- آ،- جسم بوند- د.

[٣] بى: ماه و- د- ن،- ماده- ط.

[٤] فساد و- آ.

[٥] زيرا- آ،- زيرا كه- ط- ه- د- ن- كب.

[٦] بى: كه- د.

[٧] شكل طبيعى- ه،- شكلى طبعى- د- ن.

[٨] طبعى- د- ن،- طبيعى- ق- ك- م- ط.

[٩] برد- ن.

[١٠] جهار- ط- د- ن- كب.

[١١] پيغوله- د.

[١٤] پيغوله- د.

[١٢] بى: يك- ل.

[١٣] گهر- ن.

[١٥] جاهى هموارى- ه،- جاى هموار- ن.

[١٦] طبيعتى- آ- ه،- طبعى- د.

[١٧] بود- ط- د- ن- كب- ظ.

[١٨] بى: خلا- ه،- خلا افتد- آ- ط- د- ن.

[١٩] عالم يكى- ق،- عالم يكى جسم- آ- ط- ه- د- ن.