طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ١٥ - پيدا كردن آن كه بعد جايگاه نيست

كه اندر ميان كنار هاء اندرونين خاصّه وى‌ [١] بود، كه آب و را [٢] مشغول كند؛ و اين مذهب بر دو گونه گويند:

گروهى گويند كه اين بعد نشايد- كه خالى ماند، بلكه تا جسمى اندر وى نيايد جسمى از وى‌ [٣] بيرون نيايد.

و گروهى گويند: كه‌ [٤] شايد كه خالى ماند، و اين مردمان خلأاند- كه‌ [٥] گويند: كه‌ [٦] عالم اندر خلأ نهاده است، و اندر عالم نيز خلأ هست، و اين مذهب بوهم نزديكست‌ [٧]- و از عقل دور است.

و سبب گمانى‌ [٨] افتادن مردم را بهستى خلا، هواست؛- كه چشم هوا را نبيند [٩]- و پنداشته‌اند- كه خود هيچ چيز نيست- و جايگاهى است‌ [١٠] خالى، پس اندر وهم بردند [١١] شايستگى‌ [١٢] خلا.

پيدا كردن‌ [١٣] آن كه بعد جايگاه نيست‌

نخست بايد [١٤] درست شود- كه اندر ميان كنارهاء كوزه‌ [١٥] بعدى و

[١] بى: وى- آ،- اندر و خاصه وى- ن،- اندرون كوزه- د.

[٢] او را- د- ن- ط.

[٣] اندر وى- د.

[٤] بى: كه- ه.

[٥] بى: كه- ه.

[٦] بى: كه- ن.

[٧] نزديكيست- د.

[٨] گمان- ه- د.

[٩] جسم هوا نه بينند- ن،- جسم هوا را نه بيند- د- ل- م،- چشم هوا را بيند- ق.

[١٠] و جايگاه هست- د- ن.

[١١] برويد- ط- ق- ه- كب- م،- بود برويد- ل.

[١٢] سايشتكى- د.

[١٣] پديد كردن- آ- كب.

[١٤] بايد كه- ق- م- كب.

[١٥] كنارهاء كون- آ،- كنارهاى كوزه- ن.