طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ١٣٢ - سبب خواب ديدن و آن درستيش

و چون سردى غالب بود يخ نمايد.

و گاهى انديشهاى گذشته را حكايت كند.

و چون نفس ضعيف بود، خود بكردار [١] وى اندر مانده بود- هم چنان كه‌ [٢] بحسّ اندر ماند.

و اگر نفس قوىّ بود- يا [٣] فرصت آرامش تخيل يابد، فارغ بماند از [٤] جنبش، و آراسته شود- مر تابش‌ [٥] كوهرهاى روحانى را اندر وى، كه سبب ناتابشى‌ [٦] ايشان اندر وى- از ناپذيرائى نفس بود كه مشغول بود بزير. و چون ايشان اندر نفس بتابند، آن صورت حالها كه اندر ايشان هست خاصّه آنچه مهمتر [٧] بود- و مناسب بود- مر نفس را، اندر [٨] نفس بتابد،- كه تابش‌ [٩] ايشان بمعنى‌ [١٠] حالهاست كه ذاتهاى‌ [١١] ايشان اندر يافتهاست، چنان كه پيشتر گذشته است.

پس آن صورتها اگر [١٢] جزوى بوند اندر مصوّره صورت بندند [١٣]، و

[١] خرد بكردار- كب،- جز ديگر دار- د.

[٢] اندر ماند همچنانكه- د.

[٣] با- آ- ه.

[٤] و از- د.

[٥] بالش- د.

[٦] نابالشى- د.

[٧] مهتر- آ- ه.

[٨] بى: را اندر- ه.

[٩] بيابد كه تابشى- د.

[١٠] بمعنى انتقاش- د- ج.

[١١] ذاتهاست- آ.

[١٢] اگر از- د.

[١٣] بندد- آ.