آثار الباقية في شرح الحاشية - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٨١ - برهان خلف در عكس خاصتان

قوله : و هو اشارة الى مطلقه عامّه الخ :

ضمير « هو » به « لا دوام فى البعض » راجع است .

قوله : لا دائما :

لا دوام اصل قضيّه معنايش چنين است :

بعض الكاتب ساكن الاصابع بالفعل .

قوله : امّا الجزء الاوّل :

جزء اوّل از عكس همان عرفيّه عامّه است كه عبارت از :

« لا شئ من ساكن الاصابع بكاتب مادام ساكنا » باشد .

قوله : من انّه لازم للعامّتين :

مقصود از « عامتين » مشروطه عامّه و عرفيه عامّه است و چون مشروطه عامّه اخصّ از عرفيّه عامّه است لاجرم عرفيّه عامّه لازمه مشروطه عامّه مى‌باشد زيرا اعمّ لازمه اخصّ است .

قوله : و هما لازمتان للخاصتين :

ضمير « هما » به عامّتين راجع است .

قوله : و امّا الجزء الثانى :

مقصود جزء دوّم عكس كه « لا دوام فى البعض » است مى‌باشد .

قوله : و هذا مع لا دوام الاصل :

يعنى نقيض جزء دوّم را چون كلّى است كبرى قياس قرار داده و لا دوام اصل را بخاطر موجبه بودنش صغرى تا بدينوسيله بتوانيم قياس شكل اوّل را تشكيل دهيم .

حاشيه : و انّما لم يلزم اللّادوام فى الكلّ لانّه قد يكذب فى مثالنا هذا :

« كلّ ساكن كاتب بالفعل » لصدق قولنا « بعض الساكن ليس‌

آثار الباقية في شرح الحاشية، ص