« الجهر بالسوء من القول الا من ظلم »" [١] . در عین اینکه ما باید یک‌ چنین نظر وسیعی داشته باشیم ، از حق خودمان هم باید دفاع بکنیم حالا یکوقت در جامعه ای مثل جامعه مسیحی یا جامعه مسلمان که از این افکار مسیحی پیروی می‌کند و از حقوق خودشان دفاع نمی‌کنند می‌آیند اخلاقی را تأسیس‌ می‌کنند بر اساس دفاع از خود ، و فقط همین یک جنبه را در نظر می‌گیرند ابتدا خوب طرفدار پیدا می‌کند ، و شخص تا مادامی که در دنیا ظلم و مظلوم‌ باشد طرفدار چنین مکتبی است ، اما وقتی که خودش می‌خواهد دنیا را اداره‌ کند دیگر ضدش و به قول آنها آنتی تزی در مقابل نیست و در نتیجه ، این‌ هم دیگر کمیتش لنگ است باور نکنید که بشود در دنیا برای مفاهیم اخلاقی‌ ، برای همین حرفهایی که امروز می‌زنند ، برای عدالت ، حق ، صلح ، انسانیت ، راستی و درستی ، مبنا و منطق و پشتوانه و اعتباری جز خداشناسی‌ پیدا کرد .
یک دلیل بر اینکه خداشناسی و ایمان و معنویت از دنیا نخواهد رفت‌ همین است که بشر احتیاج به اخلاق دارد در دوره علم که دیگر با تقلید و تلقین نمی‌شود فضائل اخلاقی درست کرد ، باید با منطق و ریشه دار درست کرد دنیا و جامعه بشریت یا باید باشد و یا باید نباشد اگر نیست و نابود می‌شود که هیچ ، ولی اگر جامعه بشریت باقی بماند اخلاق می‌خواهد و اخلاق همه‌ جانبه می‌خواهد نه اخلاق کمونیستی ، اخلاقی که بتواند همه جوانب را رعایت‌ بکند ، اخلاقی که مبنا و پایه و اساس داشته باشد و این جز با دین و معنویت امکان ندارد .

[١] سوره نساء ، آیه . ١٤٨ [ ترجمه : خدا دوست نمی‌دارد که کسی با گفتار زشت به عیب مردم صدا بلند کند مگر اینکه ظلمی به او رسیده باشد ] .