می‌گویند نفاق نداشته باش ، دزدی نکن ، به عدالت پایبند باش ، انصاف‌ داشته باش ، مساوات را رعایت کن همه این فضائلی که فضائل اخلاقی گفته‌ می‌شود یک نوع مبارزه کردن با خودی است ، یعنی انسان تا در این مقام‌ نباشد که از " خود " بگذرد ، و تا یک نوع گذشت و فداکاری در کار نباشد ، امکان ندارد که بتواند خود را مقید به فضائل اخلاقی بکند این است‌ که در اخلاق " مسأله خودی " از مهمترین مسائل است .

ریشه پایبندی به فضائل اخلاقی

حال مبنا و ریشه این مطلب چه کار باید کرد که بشر به فضائل اخلاقی در برابر منافع شخصی پایبند و معتقد بشود و ایمان پیدا بکند که به خاطر راستی ، به خاطر حق ، به خاطر عدالت از منافع شخصی خودش بگذرد اخلاق را روی چه اساسی باید گذاشت ، اخلاقی که باید با خودی مبارزه بکند و در عین‌ حال منطقی هم داشته باشد ، پشتوانه داشته باشد و تو خالی نباشد جمله ای‌ از الکسیس کارل نقل می‌کنند که : در دنیا در زیر پرده کلمه های عفت ، تقوا ، حق و عدالت چقدر نفع نهفته است ! یعنی اینها کلماتی است تو خالی ، پرده هایی است که روی خودی کشیده شده است و آن طوری که باید حقیقت ندارد ، داخل آن خالی است ، مثل گردو یا بادامی است که پوست‌ دارد ولی مغز ندارد حال چه باید کرد ؟ البته دو راه دارد یک راه برای‌ مردمانی است که عقل روشن ندارند به این معنی که قوه تمیزشان زیاد نیست‌ بسیاری از مفاهیم بی پایه را می‌شود تحت تأثیر تلقین و سخن به بشر القاء کرد . گاهی احساسات کاذبی در او به وجود می‌آورند