اگر این بدنهای ما عاقبت می‌میرند و هر چه هم خودمان را از شمشیرها دور نگه داریم آخرش یک تب ، یک میکروب ما را از بین می‌برد ، آری اگر این‌ بدن برای مردن است پس چه از این زیباتر که این بدن در راه خدای متعال‌ قطعه قطعه بشود .
حالا شما حالت روحی این کسی را که این شعرها را با خودش زمزمه می‌کند مجسم بکنید آن وقتی که عملا دارد در کربلا بدنش قطعه قطعه می‌شود درست‌ حالت انسانی است که خودش را در اختیار یک آرایشگر قرار داده است و آرایشگر دارد او را زیبا می‌کند او وقتی که می‌بیند این خون که عاقبت روی‌ زمین می‌ریزد ، اکنون دارد در راه خدا می‌ریزد ، این پیشانی در راه خدا شکاف می‌خورد ، این سینه در راه خدا تیر زهر آلود در آن فرو می‌رود ، [ احساس زیبایی می‌کند ] در قسمت مقدم بدنش ، شمردند صدها اثر زخم از تیر و نیزه و غیر اینها بود ، یعنی صدها افتخار ، صدها زینت ، صدها مدال بر سینه حسین چسبیده بود برای او زینت است ، افتخار و مدال است از نظر آن‌ دیگری جنایت است او جنایت می‌کند ، جنایت او برای این که برادری می‌کند افتخار و مدال است .
آن لحظات آخر را ابا عبدالله دارد طی می‌کند آنجا که حضرت افتاده‌ بودند ، چون زمین پایینی بود اسمش را گذاشته اند " گودال قتلگاه " که‌ وقتی حضرت اندکی از آن دور می‌شدند [ اهل بیت ] ایشان را نمی‌دیدند و از حالشان آگاه نبودند . لحظات آخر است . آنچنان زخمهای زیاد ، رفتن خون و

[١] ابن عساکر / ١٦٤ ، مقتل خوارزمی ٢٢٣ / ١ ، مناقب ٧٢ / ٤.