فلسفه اخلاق - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٨٧

نداشت . بیانی دارد قرآن کریم ، می‌فرماید : « و من الناس من یعجبک‌ قوله فی الحیوش الدنیا و یشهد الله علی ما فی قلبه و هو الد الخصام بعضی از مردم هستند که وقتی به گفته شان نگاه می‌کنی ، وقتی به نوشته‌ هاشان نگاه می‌کنی ، وقتی به اعلامیه هاشان نگاه می‌کنی ، وقتی به کتابهاشان‌ نگاه می‌کنی در شگفت فرود می‌روی و حظ می‌کنی و خوشت می‌آید که عجب ملت‌ فهمیده ای ، عجب ملت حقشناسی ، چه اعلامیه های خوبی داده اند خیلی هم‌ تأکید می‌کنند : « و یشهد الله علی ما فی قلبه »خدا را هم گواه می‌گیرند که اینها را که من می‌گویم از عمق روحم سرچشمه می‌گیرد اما نمی‌دانی جایش‌ که برسد ، روی دنده لجاجت که بیفتد چه ها می‌کند : « و اذا تولی سعی فی‌ الارض لیفسد فیها و یهلک الحرث و النسل »آنوقت که یکمرتبه روی آن‌ دنده لجبازی و خود خواهیش می‌افتد ، می‌بینید این حرفهایی که برای او پوچ‌ و بی معنا بود اینجا اثر ندارد ، دنیا را می‌خواهد زیر و رو بکند « سعی فی‌ الارض لیفسد فیها »می‌خواهد روی زمین را فاسد بکند « و یهلک الحرث و النسل »[١] و نسل بشر و کشتها و آبادیها را از بین ببرد در دین " خودی " مرز ندارد یعنی فضائل اخلاقی مرز ندارد ، و اخلاق دینی دیندار و غیر دیندار نمی‌شناسد . اول آیه قرآن را بخوانم . در سوره نساء است : « یا ایها الذین آمنوا کونوا قوامین بالقسط شهداء لله و لو علی انفسکم او الوالدین و الاقربین ان یکن غنیا او فقیرا فالله اولی بهما فلا تتبعوا الهوی ان تعدلوا »[٢] .
ای کسانی که ایمان آورده اید به شدت به عدالت قیام کنید ، وقتی که‌ شهادت می‌دهید ، وقتی که پای حقی در میان است فقط خدا را در نظر