بگیرید ، به ضرر خودتان هم شده است باید شهادت بدهید ، به ضرر پدر و مادر هم شده است باید شهادت بدهید ، به ضرر اقربین هم شده است باید شهادت بدهید این تعلیم دین است ، و درباره همین تعلیم چقدر ما داستان و حکایت داریم که چون وقت گذشته عرض نمی‌کنم .
در سوره مائده وقتی که مسلمین می‌خواهند وارد مکه بشوند ، مکه ای که‌ مصیبتها به سر مسلمین وارد آورده ، مکه ای که دندان پیغمبر را شکسته ، مکه ای که پیغمبر را از خودش بیرون کرده و عزیزان پیغمبر را به خاک و خون کشیده ، قرآن چنین دستور می‌دهد : « لا یجرمنکم شنان قوم علی ان لا تعدلوا اعدلوا هو اقرب للتقوی »[١] مبادا دشمنی عده ای که دشمن شما هستند شما را از مرز عدالت خارج بکند « اعدلوا » روی مرز عدالت کار بکنید ، فکر نکنید آنها مسلمان هستند یا نیستند ، دشمن هستند یا نیستند ، این حرفها را در این حساب نیاورید ، مبنای فضائل اخلاقی خداست ، شما به‌ خاطر خدا به فضائل اخلاقی پایبند هستید [ مؤمن کسی است که در فضائل اخلاقی‌ ] خویشان و فامیل و خانواده نشناسد ، اهل محل نشناسد ، باند نشناسد ، حزب نشناسد ، حتی خود دین را مرز قرار ندهد برای فضائل اخلاقی ، خودی را به قدری توسعه دهد که شعاعش بی نهایت بشود : همه چیز از من است : " هر ملک ملک ماست که ملک خدای ماست " همه از ما هستند .

[١] سوره مائده ، آیه . ٨