فلسفه اخلاق - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٤١

گفتند همه کارهایی را هم که در گذشته ایمان می‌کرد در آینده علم انجام‌ می‌دهد .
چه تعبیر خوبی دارد رسول اکرم می‌فرماید : « الحکمة ضالة المؤمن یطلبها اینما وجدها فهو احق بها » [١] حکمت یعنی علم ، دانش ، حقیقت گمشده‌ مؤمن است آن را هر جا و نزد هر کس پیدا کند می‌گیرد ، و خودش را از او سزاوارتر می‌داند یعنی جای علم آن خانه ای است که ایمان هم آنجا هست اگر علم در خانه ای پا بگذارد که همزادش ایمان در آنجا وجود نداشته باشد در خانه خودش نیست این تعبیر ، تعبیر عجیبی است : « اینما وجدها ، فهو احق بها » [ همچنین علی علیه السلام می‌فرماید : ] « خذ الحکمة و لو من اهل‌ النفاق » [٢] . « خذ الحکمة و لو من مشرک » علم و دانش را دست هر کسی دیدید ولو دست مشرک دیدید بگیرید که در دست او عاریه است .
ای برادر بر تو حکمت جاریه است آن ز ابدال است و بر تو عاریه است‌ [٣] علم مال توست . یعنی چه مال توست ؟ آخر او علم را به دست آورده‌ می‌گوید ولی علم در خانه خودش قرار نگرفته ، علم باید در خانه ایمان قرار بگیرد و با همزاد خودش زندگی بکند و بس .
[ باری ] تمام معجزات را از علم خواستند یک دشمن انسان ضعف است علم‌ انسان را قوی می‌کند راست هم گفتند ، علم به انسان قدرت

فحیث وجدها فهو احق بها » . [٢] نهج البلاغه فیض الاسلام ، ص ١١٢٢ ، حدیث . ٧٧ [٣] مثنوی ، ص ٨٦ ، سطر . ٦