لذت حسی بدانیم . بعد مثالها ذکر می‌کند برای لذتهای معنوی غیر حسی و در روانشناسی امروز هم این یک موضوع خیلی مشخصی است که لذت برای انسان‌ منحصر به لذت حسی نیست ، لذت حسی لذتی است معمولا عضوی ، مربوط به یک‌ محرک خارجی ، مثلا غذایی تماس پیدا می‌کند با سطح زبان انسان ، و اعصاب‌ آن تأثر پیدا می‌کنند و لذتی پیدا می‌شود یا لذتهای دیگری که شامه یا لامسه‌ و یا سامعه درک می‌کنند ولی یک سلسله لذتها هست که مربوط به حواس‌ نیست مثل لذت قهرمانی یک نفر قهرمان ، بعد که احساس کرد قهرمان است‌ و بالا دست همه قرار گرفته ، احساس لذت می‌کند ولی این لذت ، موجب حسی‌ خارجی ندارد یعنی از یک عامل خارجی نیست انسان از اینکه محبوب مردم‌ باشد احساس لذت می‌کند آن کسی که احساس می‌کند جامعه او را دوست دارد و محبوب مردم است ، از احساس محبوبیت ، احساس لذت می‌کند همچنین یک‌ عالم از کشف یک حقیقت علمی احساس لذت می‌کند درباره خواجه نصیرالدین‌ طوسی نوشته اند که وقتی مسائل برایش مشکل می‌شد ، شروع می‌کرد به فکر کردن‌ تا مسئله را حل می‌کرد گاهی آن آخر شب ، وقتی که مسئله برایش حل می‌شد چنان حالت وجدی به او دست می‌داد که می‌گفت : این الملوک و ابناء الملوک من هذه اللذه پادشاهان و شاهزادگان کجایند که بیایند ببینند لذتی‌ که الان من احساس می‌کنم بیشتر است یا لذتهایی که آنها از امور حسی برده‌ اند ؟ سید محمد باقر حجت الاسلام شب زفافش بود . تا موقعی که باید می‌رفت‌ پیش عروس ، مقداری فاصله بود رفت پرداخت به مطالعه چنان در مطالعه‌ غرق شد که یادش رفت شب زفافش است . یک وقت صدای اذان را