فلسفه اخلاق - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٦

ایمان به خالق است . ایمان به خلود " من " مستلزم ایمان به خالق است‌ .
این است که آقای کانت از همین وجدان اخلاقی ، نه فقط دستورهای اخلاقی‌ را استنباط می‌کند ، بلکه این ، پایه فلسفه اوست در همه ماوراء الطبیعة ، و از همین جا آزادی و اختیار را اثبات می‌کند ، از همین جا بقاء و خلود نفس و عالم آخرت را اثبات می‌کند ، از همین جا وجود خدا را اثبات‌ می‌کند و این است که می‌گوید دو چیز است اعجاب آور و هیچ چیزی به اندازه‌ آنها برای انسان اعجاب آور نیست ، یکی آسمان پرستاره ای که بالای سر ما قرار گرفته است ، و دیگر وجدانی که در ضمیر ما قرار دارد این برای آن‌ است که او در ضمیر انسان به خیلی چیزها معتقد است و بسیاری از اصول را از ضمیر و باطن انسان کشف می‌کند گاهی علما و عرفای ما یا علمای آنها به‌ جای " عقل " کلمه دل را به کار می‌برند که در این موارد مقصود از " دل‌ " همین وجدان است کانت گفته است که روسو یعنی ژان ژاک روسوی معروف‌ صاحب کتاب " امیل " و کتاب " اعترافات ) ] و کتاب " قرار داد اجتماعی " جمله ای دارد در مورد خدا گفته است : " دل " منطقی دارد که‌ " سر " آن منطق را درک نمی‌کند یعنی گاهی انسان چیزهایی را به حسب‌ وجدان خودش احساس می‌کند که فکرش به آنجا نمی‌رسد و بعد می‌گوید : راست‌ گفته روسو و نیز می‌گوید راست گفته پاسکال [١] که " دل " برای خود دلیلهایی دارد که " سر " یعنی عقل اساسا از آن دلیلها خبر ندارد کانت‌ می‌گوید حرف اینها درست است . مقصودش این است