دارد و آن ، شناخت ذات است ( در ترجمه کلمه " ذات " را نوشته بودند من حدسم خیلی قوی است که باید به جای ذات ، کلمه " نفس " ترجمه‌ می‌کردند ) در عالم فقط یک معرفت وجود دارد و آن معرفت نفس است ، یعنی خودشناسی درباب معرفت ، تکیه گاه فرهنگ هندی ، معرفه النفس است‌ یعنی اینکه انسان خود را باید بشناسد ، خود را باید کشف کند تمام‌ ریاضتهای هندی هم برای رسیدن به این مطلب است می‌گوید این را فهمیدم که‌ یک اصل این است که در همه جهان یک معرفت و یک شناخت وجود دارد و آن‌ شناخت و کشف کردن خود است .
اصل دوم اینکه : هر کس خود را شناخت خدا را شناخته است و جهان را .
( از اینجاست که می‌گویم باید ترجمه می‌کرد معرفت نفس نه معرفت ذات ) این هم حرف درستی است این هر دو اصلی که او می‌گوید ، در کلمات پیغمبر اکرم و امیرالمؤمنین هست در کلمات امیرالمؤمنین در نهج البلاغه نیست‌ ولی در غرر و درر آمدی هست می‌فرماید : « معرفة النفس انفع المعارف » [١] شناخت خود از هر شناختی سودمندتر است راجع به اینکه هر کس خود را شناخت ، خدا را شناخته و جهان را ، جمله ها از پیغمبر اکرم و امیرالمؤمنین هست به همین مضمون : هر که خود را شناخت خدا را شناخته‌ است .
اصل سوم که گاندی می‌گوید من این سه اصل را از مطالعه اپانیشادها کشف‌ کردم این است که در همه دنیا یک نیرو و یک نیکی وجود دارد و بس آن‌ نیرو ، نیروی تسلط بر خویشتن است هر کس بر

[١] غرر و در آمدی ، ص ٧٦٨ ، فصل ٨٠ حدیث . ١٥١