فلسفه اخلاق - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١
تو گناهش بیشتر از گناه حجاج است من حاضر نیستم غیبت حجاج را بشنوم " . حرف مفت است عجیب این است که غزالی به این بزرگی و عظمت ، این داستان را نقل و تأیید کرده این اشتباه است با اینکه ما غزالی را مرد بسیار بزرگی میدانیم یعنی مرد مفکر فوق العاده ای است ، اما آدمهای بزرگ اشتباههای بزرگ هم دارند یکی از اشتباههای بزرگ غزالی ، به قول ابن الجوزی این است که در بسیاری از موارد ، شرع را به تصوف سواد کرده آن افراطهای صوفیگری غزالی ، گاهی سبب شده که از فقه اسلامی منحرف شود ، مثل همین جا که میگوید : " راست گفته ابن سیرین ، آن مرد حق نداشته غیبت حجاج را بکند ، حجاج مسلمان بوده " اگر حجاج را نمیشود غیبت کرد پس غیبت کی جایز است در دنیا ؟ ! پس ما هم شبانه روز بالای منبر داریم غیبت یزید بن معاویه را میکنیم چون مظالمش را بازگو میکنیم خدا خودش از فرعون غیبت کرده ، از نمرود غیبت کرده ، از قارون غیبت کرده ، از بلعم باعوراء غیبت کرده ، و از صدها نفر دیگر ، و از اقوامی غیبت کرده ، از همه قوم بنی اسرائیل یکجا غیبت کرده است نه ، اینها غیبت نیست دیگر از آن طرف هم نیفتد . تعبیر حضرت این بود : « و افشاء العارفة و ستر العائبة » همه اینها را من برای این ذکر میکنم که انسان وقتی به این حد میرسد که آرزویش چنین آرزویی میشود ، قابل تقدیس است ، اندیشه اش که چنین اندیشه ای هست قابل تقدیس است ، عملش که چنین عملی هست قابل تقدیس است ، ملکاتش که چنین ملکاتی هست ملکات قهرمانانه است ، ملکاتی است با ارزش ، با قیمت و گرانبها این گرانبهایی ریشه اش