به غیر نیست . هدفش منفعت خودش است و لو به خاطر منفعت خودش به‌ دیگری زیان می‌رساند پس این اخلاق بد نیست ؟ یعنی یک فعل طبیعی است که‌ نه خوب است و نه بد ؟ برویم سراغ تعریفهای دیگر . آن تعریفهای اول ، معروف و مشهور است و نمی‌شود آنها را به یک شخص یا مکتب معینی نسبت داد شاید ارسطو چون‌ انسان را مدنی بالطبع می‌دانسته ، فعل اخلاقی را ناشی از احساسات غیر دوستانه می‌دانسته است .

نظر کانت

نظریه دیگر در باب معیار فعل اخلاقی می‌گوید معیار فعل اخلاقی احساس‌ تکلیف وجدانی است ، و این ، نظر " کانت " فیلسوف معروف آلمان است‌ که در میان فلاسفه اروپا آن مقام را دارد که در میان فقها و اصولیین متأخر ، شیخ انصاری دارد که بیشتر آنها را شاگر او می‌دانند کانت یک عقیده ای‌ در باب انسان دارد او اعتقاد راسخی دارد به وجدان اخلاقی حتی معتقد است‌ خدا را از راه برهان عقلی نمی‌شود ثابت کرد ولی از راه وجدان اخلاقی می‌شود ثابت کرد خود او به خدا از راه وجدان اخلاقی اعتقاد دارد شاید هیچ‌ فیلسوفی در دنیا نیامده است که به اندازه کانت برای وجدان انسانی‌ اصالت قائل باشد و می‌گویند بر روی سر لوح قبرش هم جمله ای را که از خود اوست نوشته اند و آن جمله معروفش این است : دو چیز است که اعجاب‌ انسان را بر می‌انگیزد : یکی آسمان پر ستاره ای که در بالای سر ما قرار دارد و دیگر ، وجدان و ضمیری که در درون ما قرار گرفته است او معتقد به‌ الهام وجدانی است