شاید یک سال پیش بود ، مقاله ای در روزنامه اطلاعات خواندم خیلی خوشم‌ آمد ترجمه مقاله ای بود از مورخ جامعه شناس بزرگ جهان معاصر " توئین‌ بی " در این مقاله به صورت طنز نوشته بود در کتاب مقدس که مقصودش‌ عهد عتیق است آمده است که وقتی خدا پدر بزرگ ما آدم را خلق کرد او را در بهشت قرار داد و تمام نعمتها را در اختیار وی قرار داد و به او گفت‌ از اینهمه نعمت استفاده کن ، فقط یک شجره ممنوعه بود ، گفت به آن شجره‌ ممنوع نزدیک نشو که اگر نزدیک شدی همه اینها سلب می‌شود ولی پدر ما آدم‌ مرتکب آن خطای معروف شد ، به آن شجره نزدیک گردید و از آن شجره خورد ، نتیجه این شد که گفتند بهشت دیگر جای تو نیست ، باید از اینجا بیرون‌ بروی پدر ما آدم را از بهشت آوردند روی این زمین ابتدا برای آدم و فرزندان او خیلی سخت بود که روی زمین زندگی کنند چون در اینجا مکلف و موظف شدند که با کدیمین و عرق جبین زندگی بکنند ولی بشر تدریجا خودش را با زندگی زمین تطبیق داد و همین زمین را عملا به صورت همان بهشت برای‌ خودش در آورد از دریاها استفاده کرد ، از هوا استفاده کرد ، از جنگلها و گیاهها استفاده کرد ، از حیوانها استفاده کرد و . . . کم کم برای فرزندان‌ آدم بهشت شد اینجا . خطای دوم در بهشت دوم انجام شد که جبرا بشر محکوم است از بهشت دومش‌ هم که زمین است بیرون برود خطای دوم چیست ؟ ( این را " توئین بی " می‌گوید البته من به آن شکلی که او می‌گوید قبول ندارم . دلیلش را عرض‌ کنم ) خطای دوم ماشین بود آیا اجداد و بزرگان ما در سه