خودش را مجازات می‌کند چه شیرین و عالی فرمود علی علیه السلام . یک کسی‌ آمد خدمتش گفت : استغفر الله ربی و اتوب الیه خیال کرد " توبه " یعنی کلمه استغفار را بر زبان آوردن علی ( ع ) به او توپید ، فرمود : « ثکلتک امک » برو گمشو ، مادرت به عزایت بنشیند ، برو بمیر « ا تدری‌ ما الاستغفار ؟ ان الاستغفار درجة العلیین » [١] اصلا می‌فهمی استغفار یعنی‌ چه ؟ بعد حضرت استغفار را تشریح می‌کند : پشیمانی کامل از گذشته تیره و سیاه ، تصمیم قوی بر برنگشتن به گناهان سابق ، اداء حقوق الهی که فوت‌ شده است ، اداء حقوق الناس که فوت شده است بعد دو جمله می‌گوید که‌ درست معنای انقلاب و شورش علیه خود و مجازات کردن خود را دارد می‌گوید : دیگر اینکه این گوشتهای مبارکی ! که در این بدنت روییده از گناه ، باید اینها را ذوب کنی این گوشتها که از حرام روییده است ، این گوشتها که در مجالس لهو ولعب روییده است ، این گوشتها که توأم با هرزگی‌ روییده است ، باید همه اینها را بروی آب کنی ، از نو گوشت جدید بروید دیگر اینکه باید به این بدنت سختی طاعت را بچشانی همچنانکه لذت معصیت‌ را چشانده ای این می‌شود " توبه " و تائبهای دنیا این جور بوده اند ، و همیشه بوده اند این جور افراد .
مرحوم حاج میرزا جواد آقا ملکی تبریزی از بزرگان اهل معرفت زمان ما که‌ پنجاه و دو سال پیش از دنیا رفته است و قبر او در قم است و من هر وقت‌ به قم مشرف می‌شوم آرزو دارم قبر این مرد بزرگ را زیارت کنم ، در یکی‌ از نوشته هاشان درباره استاد بزرگوارشان مرحوم آخوند ملاحسینقلی

[١] نهج البلاغه فیض ، حکمت ٤٠٩ ، ص . ١٢٨٥