عرض کردم در کلماتی که از امام حسین علیه السلام رسیده است عزت و شرافت و کرامت انسانی موج می‌زند و راز این که اینگونه کلمات از ایشان‌ به نسبت بیشتر از سایر ائمه رسیده این است که داستان کربلا ، زمینه ای‌ بود برای اینکه روح امام حسین در این قسمت تجلی خودش را ظاهر کند به‌ صورت این کلمات نوشته اند در وقتی که حضرت سیدالشهداء می‌آمدند به طرف‌ کربلا ، مکرر افراد به ایشان برخورد می‌کردند و هر کس هم برخورد می‌کرد می‌گفت آقا نرو خطر جانی دارد حضرت هم به هر یک از اینها جوابی می‌داد ، و البته جوابها همه در همین حدود بود که نه ، من باید بروم یکی از آنها وقتی که با حضرت ملاقات کرد گفت : مصلحت نیست ، نروید فرمود : من به‌ تو همان جوابی را می‌دهم که یکی از صحابه رسول خدا به شخصی که می‌خواست او را از شرکت در جهاد اسلامی منع کند داد آنوقت حضرت سیدالشهداء این‌ شعرها را برای او خواندند :

سأمضی و ما بالموت عار علی الفتی

اذا ما نوی حقا و جاهد مسلما

و واسی الرجال الصالحین بنفسه

و فارق مثبورا و خالف مجرما

خواهم رفت . مرگ برای انسان جوانمرد ننگ نیست اگر در راه حق جهاد کند و در حالی که مسلم است کوشش به خرج بدهد ( نیتش حق باشد و در حالی‌ که مسلم است مجاهده و جهاد کند ) و با مردان صالح ، مواسات و همگامی و همدردی نماید ، و بر عکس ، راه خودش را از مردم بدبخت هلاک شده و مجرم‌ و گناهکار جدا کند .