فلسفه اخلاق - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥١

به اطراف نگاه کرد ، از من بی دست و پا تر و بی شخصیت تر پیدا نکرد ، ناگهان آمد جلو ریش مرا گرفت و کشید به طرف جلو و گفت اینطور می‌بردم‌ مردم هم خندیدند خیلی خوشحال شدم .
اینها صحیح نیست .
بعضی هم ممکن است در حد افراط باشند که حتی اگر نیازی هم داشته باشند به احدی نمی‌گویند . پیغمبر فرمود : « اطلبوا الحوائج » حاجتهایتان را بخواهید ولی « بعزش الانفس » اما عزت نفس را از دست ندهید آنجا که‌ حاجتتان را با دوست و رفیقی بیان می‌کنید ، تا آنجا که شرافتتان ، عزت و کرامت نفستان پایمال نشده جلو بروید ، آنجا که دارد بر کرامت و عزت‌ نفستان خدشه وارد می‌آید توقف کنید ، نیازمندی و نداشتن بهتر است کما اینکه باز در نهج البلاغه است : « المنیة و لا الدنیة » [١] مرگ و نه‌ پستی ، « التقلل و لا التوسل » [٢] به کم ساختن و دست پیش کس و ناکس‌ دراز نکردن .
علی علیه السلام در یکی از خطابه هایی که در صفین خوانده و در نهج‌ البلاغه هست ، دم از پیروزی و غلبه می‌زند و می‌گوید اصلا زندگیی که با تو سری خوری و زیر دستی باشد ، مردن از آن بهتر است ، و مردنی که با پیروزی‌ باشد بر چنین زندگی هزاران بار ترجیح دارد آخرین جمله آن حماسه اش این‌ است : « فالموت فی حیوتکم مقهورین و الحیوش فی موتکم قاهرین » [٣] مردن این است که مغلوب و مقهور و توسری خور دیگران باشید و لو روی زمین‌ راه بروید ، و زندگی این است که پیروز باشید و لو زیر خاک