طبیعی در این است که کار اخلاقی در وجدان هر بشری دارای ارزش است یعنی‌ یک کار ارزشمند و گرانبها است و بشر برای خود این کار ، قیمت قائل‌ است آن قیمتی هم که برایش قائل است نه از نوع قیمت و ارزشی است که‌ برای کار یک کارگر قائل است که ارزش مادی به اصطلاح ایجاد می‌کند و استحقاق مبلغی پول یا کالا در مقابل کار خودش پیدا می‌کند ، بلکه یک نوع‌ ارزش ما فوق این ارزشهاست که با پول و کالای مادی قابل تقویم نیست آن‌ سربازی که جان خودش را فدای دیگران می‌کند ، کارش کار با ارزشی است ولی‌ ارزش آن از نوع ارزشهای مادی نیست که مثلا بگوئیم فلان عمله کارش ساعتی‌ بیست و پنج تومان ارزش دارد ، معمار هشتاد تومان ، مهندس صد و پنجاه‌ تومان ، آن دیگری پانصد تومان ، و خیلی بالا باشد ، مثلا می‌گویند فلان کس‌ آمد چاه نفت را خاموش کرد و برای هر ساعت کارش پنج هزار تومان ارزش‌ قائل بودند ، بالاخره قابل تقویم به ارزشهای مادی است . کارهای اخلاقی ، در ذهن و وجدان بشر دارای ارزش و قیمت است ، گرانبها است ولی نوع ارزشش با ارزشهای مادی مقیاس را هر اندازه بالا بگیرد متفاوت است آن یک ارزش دیگری است ، ارزشی است مافوق ارزشهای مادی‌ قضایایی که از علی علیه السلام نقل کردیم ، قابل این نیست که بگوئیم این‌ کار علی را حساب بکنید ببینید چند میلیون تومان یا چند میلیارد دلار قیمت دارد این با تومان و دلار قابل تقویم نیست البته ارزش و قیمت‌ دارد ولی نوع ارزشش اساسا با این ارزشها متفاوت است . بعد از آنکه ثابت شد که در میان کارهای انسان یک سلسله کارها هست‌ دارای ارزش و قیمت ، آن هم نوعی ارزش که با ارزشهای مادی