همان طور که در باب زیبایی گفتیم ، اولین سؤال این است : پرستش‌ چیست ؟ پرستش را تعریف کنید ، جنس و فصلش را بگویید ، تحلیل بکنید ، اجزاء و عناصر تشکیل دهنده آن را بگویید اگر مقصود از پرستش ، اعمال‌ پرستشانه انسان باشد یعنی آن کارهایی که انسان به عنوان پرستش انجام‌ می‌دهد ، مثلا نماز می‌خواند ، روزه می‌گیرد ، حج می‌کند ، دعا می‌خواند ، صله‌ ارحام می‌کند برای خدا ، اگر مقصود اعمال عبادی انسان باشد ، توضیحش خیلی‌ روشن است : عبادت مثلا یک نوعش نماز است ، نماز هم یک سلسله سخنها و اعمال و نیتهاست : رکوع است ، سجود است ، قیام است ، ذکر و غیره است‌ ولی اگر پرستش ، یک حقیقتی باشد که این اعمال که از طرف خدای متعال‌ برای ما معین شده در واقع شکل دادن و قالب ساختن برای آن حقیقت و آن‌ تجلی فطری است که در ما وجود دارد ، و به عبارت دیگر شکل و قالب و اندامی است که برای ما تعیین کرده و ساخته اند برای یک حقیقت که در ما وجود دارد ، حقیقتی که ما چه بفهمیم و چه نفهمیم ، چه توجه داشته باشیم و چه توجه نداشته باشیم در عمق فطرت ما وجود دارد ، آری اگر پرستش این‌ باشد که همین هم هست تعریفش یک تعریف ساده ای نیست همان طور که قبلا عرض کردیم ، فیلسوفان از تعریف عدالت اظهار عجز می‌کنند ، از تعریف‌ زیبایی که به قول آنها غریزه ای است از غرایز بشر اظهار عجز می‌کنند ، حتی از تعریف علم اظهار عجز می‌کنند شما اگر سراغ کتب فلاسفه بروید می‌بینید صد جور علم را تعریف کرده اند یکی می‌گوید علم از مقوله کیف‌ است ، دیگری می‌گوید