اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠ - رابطه زندگى مادّى با مسائل اخلاقى در روايات اسلامى

وَالَرَّفيْقُ؛

كسى كه بد اخلاق باشد دوستان و رفيقان او پراكنده مى‌شوند و او را رها مى‌كنند» [١]

٨- باز از همان حضرت آمده است:

«سُوْءُ الْخُلْقِ نَكِدُ الْعَيْشِ وَعَذابُ النَّفْسِ؛

اخلاق بد موجب سختى و تنگى زندگى و ناراحتى روح و وجدان مى‌شود.» [٢]

٩- از اميرمؤمنان على عليه السلام پرسيدند:

«مَنْ ادْوَمُ النَّاسِ غَمّاً؛

چه كسى غم و اندوهش از همه بيشتر است؟»

قال عليه السلام: «اسْوَئُهُمْ خُلْقاً!

فرمود: كسى كه از همه اخلاقش بدتر است!» [٣]

١٠- و بالاخره در حديثى مى‌خوانيم كه لقمان حكيم به فرزندش چنين نصيحت مى‌كرد:

«ايَّاكَ وَالضَّجْرَ وَسُوْءَ الْخُلْقِ وَقِلَّةَ الصَّبْرِ فَلايَسْتَقيمُ عَلى‌ هذِهِ الْخِصالِ صاحِبٌ؛

از بى‌حوصلگى و سوء خلق و كم صبرى بپرهيز كه با داشتن اين صفات بد، دوستى براى تو باقى نمى‌ماند!» [٤]

[١]. غررالحكم‌

[٢]. غررالحكم‌

[٣]. مستدرك الوسائل، ج ٢، ص ٣٣٨ (چاپ قديم)

[٤]. بحار، ج ١٠، ص ٤١٩