اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٧ - گام دوم مشارطه

اين عبادت بزرگ الهى دانسته‌اند.

به اين طريق، كه نفس خويش را مخاطب قرار دهد و به او ياد آور شود كه من جز سرمايه گرانبهاى عمر كالايى ندارم، و اگر از دست برود تمام هستيم از دست رفته، و با ياد آورى سوره شريفه‌

«وَ الْعَصْرِ انَّ الْانْسانَ لَفى خُسْرٍ»

به نفس خويش بگويد: با از دست رفتن اين سرمايه، من گرفتار

خسران‌

عظيم مى‌شوم، مگر اين كه كالايى از آن گرانبهاتر به دست آورم، كالايى كه در همان سوره در ادامه آيات آمده است:

«الَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الْصَّالِحاتِ وَ تَواصَوا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوا بِالصَّبْرِ؛

مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند، و يكديگر را به حق سفارش كرده و يكديگر را به شكيبائى و استقامت توصيه نموده‌اند!

بايد به خود بگويد: «فكر كن عمر تو پايان يافته، و از مشاهده حوادث بعد از مرگ و ديدن حقايق تلخ و ناگوارى كه با كنار رفتن حجابها آشكار مى‌شود سخت پشيمان شده‌اى و فرياد بر آورده‌اى‌ «رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّى اعْمَلُ صالِحاً فيما تَرَكْتُ؛ اى (فرشتگان) پروردگار، شما را به خدا مرا باز گردانيد تا عمل صالح انجام دهم در برابر كوتاهيهايى كه كردم!» (سوره مؤمنون، آيه ١٠٠)

باز فرض كن پاسخ منفى‌

«كَلَّا»

را از آنها نشنيدى و به در خواست تو عمل كردند و امروز به جهان بازگشته‌اى، بگو چه كارى براى جبران كوتاهيها و تقصيرات گذشته مى‌خواهى انجام دهى؟!

سپس به نفس خويش در مورد اعضاء هفتگانه، يعنى چشم و گوش و زبان و دست و پا و شكم و فرج‌ [١] نيز سفارش كن و بگو اينها خدمتگزاران تو، و سر بر فرمان تو دارند، آيا مى‌دانى جهنّم هفت در دارد، و از هر درى گروه خاصّى از مردم وارد مى‌شوند؟ و آيا مى‌دانى كه اين درهاى هفتگانه احتمالًا براى كسانى است كه با اين اعضاى هفتگانه عصيان كنند، بيا و با كنترل دقيق اين اعضاء درهاى دوزخ را به روى خود ببند، و درهاى بهشت را به روى خود بگشا!

[١]. «فرج» اشاره به شهوت جنسى است‌