اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١١ - رابطه تغذيه و اخلاق در روايات اسلامى

او مستجاب نمى‌گردد؛ و هر گوشتى كه از حرام برويد، آتش دوزخ براى آن سزاوارتر است؛ و حتّى يك لقمه نيز باعث روييدن گوشت مى‌شود!» [١]

بديهى است براى قبولى نماز، شرايط زيادى لازم است، از جمله حضور قلب و پاكى دل، امّا غذاى حرام پاكى قلب و صفاى دل را از انسان مى‌گيرد.

٣- در روايات متعدّد ديگرى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام آمده است كه:

«مَنْ تَرَكَ اللَّحْمَ ارْبَعينَ صَباحاً ساءَ خُلْقُهُ؛

كسى كه چهل روز گوشت را ترك كند، اخلاق او بد مى‌شود!» [٢]

از اين احاديث بخوبى استفاده مى‌شود كه در گوشت مادّه‌اى است كه اگر براى مدّت طولانى از بدن انسان قطع شود، در روحيّات و اخلاق او اثر مى‌گذارد، و كج خلقى و بد اخلاقى به بار مى‌آورد.

البتّه استفاده زياد از گوشت حيوانات نيز در بعضى از روايات مذموم شمرده شده، ولى از ترك آن براى مدّت طولانى نيز در بسيارى از روايات نهى شده است.

٤- در روايات زيادى كه در كتاب «اطعمه و اشربه» آمده است، رابطه‌اى ميان بسيارى از غذاها و اخلاق خوب و بد، بيان گرديده به عنوان نمونه:

در حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم:

«عَلَيْكمُ بِالزَّيْتِ فَانَّهُ يَكْشِفُ الْمُرَّةَ .... وَ يُحَسِّنُ الخُلْقَ؛

بر شما لازم است كه از زيت (زيت به معنى روغن زيتون يا هرگونه روغن مايع است) استفاده كنيد، زيرا صفرا را از بين مى‌برد ... و اخلاق انسان را نيكو مى‌كند!» [٣]

٥- در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: كه از كلام پيامبر صلى الله عليه و آله چنين نقل مى‌كند

«مَنْ سَرَّهُ انْ يَقِلَّ غَيْظُهُ فَلْيَأكُلْ لَحْمَ الدُّراجِ؛

كسى كه دوست دارد خشم او كم شود گوشت درّاج را بخورد!» [٤]

از اين تعبير بخوبى استفاده مى‌شود كه رابطه‌اى ميان تغذيه و خشم و بردبارى وجود دارد.

[١]. سفينة البحار، جلد ١، مادّه اكل‌

[٢]. وسائل الشّيعه، جلد ١٧، صفحه ٢٥، باب ١٢

[٣]. همان مدرك، صفحه ١٢

[٤]. فروغ كافى، جلد ٦، صفحه ٣١٢. (درّاج پرنده‌اى است شبيه به كبك كه گوشت لذيدى دارد)