تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢٤٨ - قرن دوازدهم

١١. ترجمه اختيار المصباح ابن باقى‌، از مير محمّد حسين بن عبد الحسين حسينى (م بعد از ١١٢٧ ق)[١].[٢]

١٢. ترجمه البلد الأمين و الدّرع الحصين‌، از سيّد محمّد باقر بن اسماعيل مدرّس خاتون آبادى زوارى اصفهانى (م ١١٢٧ ق). مترجم، آن را به نام شاه سلطان حسين صفوى نوشته است.[٣]

١٣. وسيلة السعادة و ذريعة الشفاعة، از محمّد مهدى بن محمّد هادى مازندرانى (م بعد از ١١٣٦ ق).[٤]

ترجمه روان مهج الدعوات به فارسى است.[٥]

١٤. ترجمه رساله ذهبيه‌، از سيّد محمّد بن محمّد بديع رضوى مشهدى (از اجداد سيّد محمّد باقر بن اسماعيل مدرّس در مشهد) (م بعد از ١١٣٥ ق).[٦]

١٥. ترجمه مهج الدعوات‌، از محمّد تقى بن على طبسى (م بعد از ١١٣٠ ق). ترجمه روان و تحت اللفظى مهج الدعوات به فارسى است كه به دستور شاه سلطان حسين صفوى انجام شده است.[٧]

١٦. ترجمه أدعية الأسابيع‌، از محمّد تقى بن على نقى طبسى.[٨]

١٧. مراد المريد فى ترجمة مزار الشهيد، از على بن حسين كربلايى (زنده در ١١٣٦ ق). مترجم، كتاب را براى شاه سلطان حسين صفوى نوشته است.[٩]

[١]. وى، فقيه اصولى، رجالى و مورّخ شيعى است و تأليفات بسيار دارد( أعيان الشيعة، ج ٩، ص ٢٣٥).

[٢]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آستان قدس رضوى، ج ٦، ص ٢١٨( ش ٢٦٧).

[٣]. الذريعة، ج ٤، ص ٨٤( ش ٣٧٤).

[٤]. از طرف پدر، نوه ملّا صالح مازندرانى و از طرف مادر، نوه علّامه مجلسى است. وى در زمان شاه طهماسب به دست افغان‌ها كشته شد( فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آستان قدس رضوى، ج ٦، ص ٣٠١).

[٥]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آستان قدس رضوى، ج ٦، ص ٣٠١( ش ٤٩٩).

[٦]. الذريعة، ج ٤، ص ١٠٣.

[٧]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آستان قدس رضوى، ج ١٥، ص ١٦٥( ش ٣١١٧)؛ الذريعة، ج ٤، ص ١٤٠.

[٨]. الذريعة، ج ٤، ص ٧٤.

[٩]. همان، ج ٢٠، ص ٢٦٩( ش ٣٠٥١).