تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٣٤٦ - ملا هادى بنابى(م ١٢٨١ ق)

از جمله: ميرزاى قمى، ملّا على بن جمشيد نورى، شيخ جعفر كاشف الغطاء، ميرزا محمّد اخبارى و شيخ احمد احسايى درس خواند. وى، چند سال ملازم شيخ احمد احسايى بود و از او اجازه روايت دارد. از آثار اوست:

- حاشية على تفسير الصافى‌

- غنائم العارفين فى تفسير القرآن المبين‌

- هدية القاصر إلى مولاه الإمام الباقر (ترجمه فارسى برخى مجلدات عوالم).[١]

محمّد بن مقيم درزى بار فروشى مازندرانى (م ١٢٧٦ ق)

وى از عالمان شيعه در مازندران است و نزد حجة الإسلام شفتى و سيّد محمّد مجاهد، درس خواند. او در اصفهان با شيخ احمد احسايى برخورد و احسايى، او را به مطالعه كتاب هايش توصيه كرد. از اين رو، به تعاليم «شيخيه» گرايش پيدا كرد و گويا بدين سبب، عالمان مازندران، او را از خود رانده‌اند؛ چرا كه در برخى تأليفاتش، از آنان بسيار شكايت مى‌كند.[٢]

دو اثر معروف وى، عبارت است از:

- الروضات (در شرح زيارت رجبيه)

- الأنوار اللامعة (شرح «يا على يا عظيم»).

ملّا هادى بنابى (م ١٢٨١ ق)

از فقها و محدّثان معاصر شيخ انصارى است و از او روايت مى‌كند. وى، اهل بناب، از دهستان‌هاى مراغه در آذربايجان است. ميرزا حبيب اللَّه رشتى، از او روايت مى‌كند.

از آثار اوست:

- شرح عيون أخبار الرضا عليه السلام‌

[١]. ريحانة الأدب، ج ١، ص ٢٤٨؛ الذريعة، ج ١١، ص ٣١٧؛ مستدرك أعيان الشيعة، ج ٢، ص ٢٩٩؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٦١١.

[٢]. تراجم الرجال، ج ٢، ص ٢٨.