تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ١٣٢ - قرن دوازدهم

٣٩. مفتاح الفرج‌، از سيّد محمّد حسين بن محمّد صالح خاتون آبادى. كتاب، در آداب و اعمال استخاره و دعاهايى است كه بدين منظور، روايت شده است.[١]

٤٠. نوروز نامه‌، از سيّد محمّد حسين بن محمّد صالح خاتون آبادى. در آداب و اعمال نوروز است، چنان كه در احاديث آمده است.[٢]

٤١. علاج الأسقام و دفاع الآلام‌، از محمّد على بن محمّد رضا تونى خراسانى (م بعد از ١١٥١ ق).[٣]

كتاب، درباره معالجه دردها و بيمارى‌ها، ادعيه و ادويه و تعويذات و حِرزهاى روايت شده از ائمه معصوم در ٢٤ باب است.[٤]

٤٢. كفاية المتعبّدين‌، از محمّد على بن محمّد رضاتونى خراسانى. كتاب در ادعيه، زيارات و حرزهاست، شامل مقدّمه، چهار باب و خاتمه است.[٥]

٤٣. أنيس الأسفار و جليس الأبرار، از محمّد شفيع بن محمّد مقيم شيرازى (م بعد از ١١٥٢ ق)[٦].[٧]

٤٤. المصباح‌، از سيّد ابوالقاسم جعفر بن حسين خوانسارى (جعفر كبير) (١٠٩٠- ١١٥٨ ق). كتاب در ادعيه نادرى است كه از ديدگاه مؤلّف، مجرّب بوده است.[٨]

[١]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ١٢، ص ٢٢( ش ٤٤٢٤).

[٢]. همان، ص ١٦٢( ش ٤٥٩٣).

[٣]. وى از عالمان شيعه در قرن دوازدهم است كه ساكن اصفهان بود و در فتنه افغان و پس از آن، در آن جا ماند ومشغول بحث و تحقيق بود. از ديگر آثار او حواشى بر مجموعة ورّام است( طبقات أعلام الشيعة، ج ٦، ص ٥٠٩).

[٤]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آستان قدس رضوى، ج ١٥، ص ٤٠٦؛ الذريعة، ج ١٨، ص ٩٨.

[٥]. الذريعة، ج ١٨، ص ٩٨( ش ٨٥٣).

[٦]. وى، ظاهراً در كاشان اقامت داشته و داراى رابطه علمى عميقى با فرزندان فيض بوده است. وى از علم الهدى كاشانى به عنوان استاد استناد، ياد كرده است( تراجم الرجال، ج ٣، ص ٢٧١؛ طبقات أعلام الشيعة، ج ٦، ص ٣٤٨).

[٧]. تراجم الرجال، ج ٣، ص ٢٧١؛ طبقات أعلام الشيعة، ج ٦، ص ٣٤٨.

[٨]. الذريعة، ج ٢١، ص ٩٩.