تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢٩١ - قرن سيزدهم
محمّد حسين مولوى، توسّط انتشارات دار الحديث، در ٣٤٤ صفحه منتشر گرديده است.
١٥٥. مرآة المراد فى تحقيق شبهات رجال الإسناد، از احمد بن مصطفى خويى قزوينى (ملّا آقا) (م ١٣٠٧ ق). كتابى است درباره قواعد رجال و احوال برخى راويان.[١]
١٥٦. كتابٌ فى الرجال، از سيّد على محمّد بن محمّد نقوى (تاج العلماء) (م ١٣١٢ ق).[٢]
١٥٧. رجال، از محمّد جعفر بن محمّد صفى آبادهاى (ق ١٣ ق). تعليقاتى بر رجال الوسيط استرآبادى است.[٣]
١٥٨. صحة الاصول الأربعة، از محسن بن محمّد رفيع رشتى اصفهانى (م ١٢٩٠ ق).[٤]
اين كتاب، در اثبات صحّت احاديث كتاب الكافى، كتاب من لا يحضره الفقيه، تهذيب الأحكام و الاستبصار و اين كه از اصول اربعمئة گرفته شدهاند، نگاشته شده و نگارش آن در سال ١٢٦٧ ق، به پايان رسيده است.
١٥٩. الاصول الأربعمئة، از سيّد ابو تراب بن محمّد موسوى اصفهانى (ق ١٣ ق).[٥]
در پاسخ پرسشى درباره «اصول چهارصدگانه» و اهميّت آنها و صحّت روايات آنها نگارش يافته است.[٦]
١٦٠. الفهرست، از محمّد باقر بن محمّد على اخبارى (ق ١٣ ق). شامل فهرست نام
[١]. فهرست نسخ خطّى كتابخانه آية اللَّه مرعشى، ج ١٤، ص ٢٢٢.
[٢]. الذريعة، ج ١٠، ص ١٠٠.
[٣]. همان، ص ١٠٣.
[٤]. تراجم الرجال، ج ١، ص ٤٢٥.
[٥]. وى، از علما و استادان حوزه علميه اصفهان بود. ملّا محمّد محسن رشتى اصفهانى، از شاگردان اوست( تراجم الرجال، ج ١، ص ٢٧).
[٦]. فهرست نسخ خطّى كتابخانه آية اللَّه مرعشى، ج ٦، ص ٧٦( ش ٢٠٦٥)؛ تراجم الرجال، ج ١، ص ٢٧.