تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢٨٣ - قرن سيزدهم

أقول» بحث مى‌كند.[١]

با عنوان شرح مشيخة التهذيب و الاستبصار نيز از آن ياد شده است.[٢]

اين اثر، با تحقيق على فرّخ در دفتر دوم ميراث حديث شيعه (ص ٤٩٧- ٥٣٤) چاپ شده است.

١١٥. المجال فى الرجال‌، از سيّد صدر الدين محمّد بن صالح عاملى اصفهانى (م ١٢٦٣ ق). با عنوان رجال السيّد صدر الدين هم از آن ياد شده است.[٣]

١١٦. حاشية على نقد الرجال للتفرشى‌، از سيّد صدر الدين محمّد بن صالح عاملى اصفهانى. از آن با عنوان تعليقات نيز ياد شده است.[٤]

١١٧. نكت الرجال على منتهى المقال‌، از سيّد صدر الدين محمّد بن صالح عاملى اصفهانى. تعليقه‌اى بر كتاب رجالى بوعلى است و برادرزاده‌اش سيّد حسن صدر، آن را تدوين كرده است.[٥]

١١٨. رجال الشيخ محمّد حسين تهرانى‌، از محمّد حسين تهرانى (م بعد از ١٢٦٤ ق).

شامل شرح حال شيخ صدوق، شيخ كلينى و نوّاب چهارگانه امام زمان (عج) است كه به دستور محمّد شاه قاجار (م ١٢٦٤ ق) نگاشته شده است و نسخه آن در كتاب‌خانه مَلِك، موجود است.[٦]

١١٩. رجال الميرزا محمّد بن محمّد هادى النائنى‌، از ميرزا محمّد بن محمّد هادى نايينى. مؤلّف، نگارش مجلّد نخست اين كتاب رجالى را به سال ١٢٦٥ ق، به اتمام رسانيده و اجازه حجّة الإسلام سيّد محمّد باقر شفتى براى او، در صفحه اوّل آن، درج شده است.[٧]

[١]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٨، ص ٣٨٤( ش ٣١٥٢).

[٢]. الذريعة، ج ١٤، ص ٦٦( ش ١٧٦٦).

[٣]. موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٥٩٧؛ الذريعة، ج ١٠، ص ١٢١.

[٤]. موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٤٦٧؛ الذريعة، ج ٦، ص ٢٢٨( ش ١٢٨١).

[٥]. الذريعة، ج ٢٤، ص ٣٠٤( ش ١٥٩٠).

[٦]. همان، ج ١٠، ص ١١١( ش ٢٣١).

[٧]. همان، ص ١٤٨( ش ١٧٣) و ص ١٥٤( ش ٢٧٨).