تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢٦٤ - قرن دوازدهم

٣١. رسالة فى عدم اعتبار قول علماء الرجال لكثرة اشتباهاتهم‌، از ياسين بن صلاح الدين بحرانى (م بعد از ١١٤٥ ق). وى، كتاب خود را با نادرست شمردن تقسيم اخبار به چهار نوع: صحيح، حَسَن، موثّق و ضعيف، آغاز نموده و سپس به نقد گفته‌هاى علماى رجال پرداخته است و در موارد بسيار به كتاب ديگر خود معين النبيه ارجاع داده است.[١]

٣٢. معين النبيه فى رجال‌ [كتاب‌] من لايحضره الفقيه‌، از ياسين بن صلاح الدين بحرانى. مؤلّف، مشيخه كتاب من لايحضره الفقيه را تنظيم كرده و حالات راويان را گرد آورده و چهارده «مقدّمه» در قواعد درايه و علم حديث و دو «مطلب» در ذكر مشايخ و راويان طرق شيخ طوسى بدان افزوده است.[٢]

٣٣. رجال الشيخ ياسين‌، از ياسين بن صلاح الدين بحرانى.[٣]

٣٤. رسالة فى اصحاب الإجماع‌، از سيّد حسن بن ابى طالب طباطبايى (م ١١٦٩ ق).

شرح حال مؤلّف، در تتميم أمل الآمل ذكر شده است. اين كتاب با عنوان‌هاى ديگر نيز در الذريعة آمده است.[٤]

٣٥. إكليل المنهج فى تحقيق المطلب‌، از محمّد جعفر بن محمّد طاهر كرمانى اصفهانى (١٠٨٠- ١١٥١ ق). تعليقه‌اى بر منهج المقال (رجال كبير) است. اين كتاب، توسّط انتشارات دار الحديث در سال ١٤٢٥ ق، چاپ و منتشر شده است.[٥]

٣٦. كتاب أصحاب النبى صلى الله عليه و آله الممدوحين و أصحاب أمير المؤمنين عليه السلام‌، از محمّد جعفر بن محمّد طاهر كرمانى اصفهانى.[٦]

[١]. همان، ج ١٥، ص ٢٣٤( ش ١٥٢٤) و ج ١٠، ص ١٥٩.

[٢]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٧، ص ١٣٣( ش ٢٥٥٠)؛ الذريعة، ج ٢١، ص ٢٨٧ و ج ١٠، ص ١٥٩.

[٣]. الذريعة، ج ١٠، ص ١٥٩.

[٤]. همان، ج ١١، ص ٨١- ٨٢ و ج ٢، ص ١١٩( ش ٤٧٦) و ج ١٠، ص ١٠٩ و ج ٢١، ص ٣٩٦.

[٥]. أعيان الشيعة، ج ٩، ص ٢٠٣؛ الذريعة، ج ٢، ص ٢٨١( ش ١١٤١) و ج ١٠، ص ١٠٤.

[٦]. أعيان الشيعة، ج ٩، ص ٢٠٣؛ الذريعة، ج ٢، ص ١٢٠( ش ٤٨٤).