تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٣٥٣ - احمد بن محمد شفيع شيرازى(وقار)(١٢٩٨ ق)
- جامع الأحاديث
- شرح دعاى كميل
- شرح خطبة الزهراء عليها السلام.[١]
محمّد على بن محمّد كاظم خراسانى شاهرودى (م ١٢٩٣ ق)
وى، فقيه و متكلّم شيعى است كه در علوم مختلف، دست داشت. او نزد عالمان عصر خود، درس خواند و از سيّد ابراهيم قزوينى (صاحب ضوابط)، اجازه روايت دارد و بيشتر همّت خود را در تأليف و اداى مسئوليتهاى دينى صرف كرد و ٥٢ اثر نيز از خود باقى گذاشته كه از آن جمله است:
- البوارق الحيدرية فى أحوال الأئمة الأطهار
- روضات الجنان فى المواعظ و الأخلاق
- الردّ على الأخبارية
- شرح الزيارة السابعة لأمير المؤمنين عليه السلام
- لمعات الأنوار المشرقة من أخبار الأئمة الأطهار.[٢]
احمد بن محمّد شفيع شيرازى (وقار) (١٢٩٨ ق)
وى، دانشمند، شاعر، نويسنده و خوشنويس شيعى است كه در سال ١٢٣٢ ق، در شيراز به دنيا آمد. وى، پسر بزرگ محمّد شفيع، مشهور به ميرزا كوچك و متخلّص به وصال است. وى به عراق و هند، سفر كرد. وقار در سال ١٢٩٨ ق، در ٦٦ سالگى در شيراز به علّت بيمارى استسقا در گذشت. وى، تأليفات بسيار به نظم دارد كه تعدادى
[١]. أعيان الشيعة، ج ١، ص ٧٩؛ فوائد، ص ٦٥٤؛ تاريخ علماى خراسان، ص ١١٢؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٦٤٢؛ الذريعة، ج ٥، ص ٣٦.
[٢]. أعيان الشيعة، ج ٩، ص ٤٢٧؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٦١٨.