تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ١٣٠ - قرن دوازدهم

شناسايى شده كه دو نسخه مهم آن در كتاب‌خانه مجلس و كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى موجود است.[١]

اين كتاب، پيش از چاپ حروفى، بيش از هفت بار چاپ سنگى شده است.[٢]

٢٨. الدعوات و الأحراز، از عبد الكريم بن محمّد يحيى قزوينى (م ١١٣٥ ق)[٣].[٤]

٢٩. منهج الزائرين السليمانية، از ابن علاء الدين محمّد طاهر ابهرى اصفهانى. اين كتاب، مزار فارسى است كه مؤلّف به نام شاه سليمان صفوى (م ١١٣٦ ق) نگاشته و شامل مقدّمه و نُه باب در زيارات همه معصومان عليهم السلام است.[٥]

٣٠. الرفيق‌، از محمّد رضى (رضا) بن محمّد نبى قزوينى (م ١١٣٦ ق).[٦]

اين كتاب در آداب و دعاهاى سفر است.[٧]

٣١. روضه الرضوان فى أعمال شهر رمضان‌، از على بن حسين كربلايى (زنده در ١١٣٦ ق). اين كتاب در «مقدّمه»، دوازده «فصل» و «خاتمه» ترتيب يافته و مؤلّف، آن را به خواهش يكى از دوستانش به عربى نگاشته و سپس با شرح، به فارسى ترجمه كرده است.[٨]

[١]. براى اطلاع بيشتر درباره اين كتاب، رك: دانش‌نامه امام على عليه السلام، ج ١٢، ص ٢٧٥- ٢٩٠.

[٢]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ١٠، ص ٤١( ش ٣٦٤١) و ١٦، ص ٢٥٧( ش ٦٢٨٦) و ج ٢٥، ص ٩٤( ش ٩٧٤٣)؛ فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه مجلس شوراى اسلامى، ج ٣٥، ص ٣٢٦( ش ١٢٣٦٥) و ج ٣٥ ص ٣٩٥( ش ١٢٤٤٤)؛ معجم المطبوعات العربية فى ايران، ص ٣٣٨.

[٣]. وى از علماى صاحب احترام در دربار شاه سلطان حسين صفوى است( طبقات أعلام الشيعة، ج ٦، ص ٤٤٦).

[٤]. الذريعة، ج ٨، ص ٢٠٣.

[٥]. همان، ج ٢٣، ص ١١٨.

[٦]. وى، از دانشمندان بزرگ شيعه است كه به اخباريه متمايل بود. او در دفاع از ميهن، مبارزه با مهاجمان راواجب مى‌دانست و مردم را به دفاع، تشويق مى‌كرد و با گروهى از آنان در ديال آباد قزوين بعد از سال ١١٣٦ ق، به شهادت رسيد. اثر ديگر او در حديث،« شرح كتاب طهارت و صلات وسائل الشيعة» است( تتميم أمل الآمل، ص ١٥٧، ش ١٠٨؛ أعيان الشيعة، ج ٧، ص ١٥؛ طبقات أعلام الشيعة، ج ٦، ص ٢٧٧؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٢، ص ٣٧٠).

[٧]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٧، ص ٧٣( ش ٢٤٨٣).

[٨]. الذريعة، ج ١١، ص ٢٩٣( ش ١٧٦٧).