٢٨. كنز الواعظين فى أحوال الأئمة الطاهرين عليهم السلام‌، از محمّد صالح بن محمّد برغانى (م ١٢٨٣ ق). كتاب، در تاريخ ائمه و حاوى احاديث در فضايل آنان، در چهار مجلّد مفصّل است.[٣]

٢٩. فضيلت على عليه السلام بر صحابه‌، از سيّد محمّد بن دلدار على نقوى (م ١٢٨٤ ق).[٤]

در اين كتاب به آيات و روايات و گفته‌هاى اهل سنّت، استناد شده است.[٥]

٣٠. جواهر الايقان‌، از آقا بن عابد شيروانى (فاضل دربندى) (م ١٢٨٥ ق)[٦]

. كتاب، شامل فضايل و مصايب سيّد الشهداء عليه السلام و ياران ايشان است در چهارده باب كه به نام ناصر الدين شاه قاجار، نگارش يافته است.[٧]

٣١. الدمعة الساكبة فى المصيبة الراتبة و المناقب و المثالب العائبة، از محمّد باقر بن عبد الكريم دهدشتى بهبهانى (م ١٢٨٥ ق)، كتابى است ممتاز در پنج مجلّد بزرگ و

[١]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٩، ص ٣١٦( ش ٣٥٢٠).

[٢]. موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٦٣٥؛ الذريعة، ج ١٥، ص ١٨٠( ش ١٢٠٠).

[٣]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٩، ص ٣٠٧.

[٤]. وى، فقيه، حكيم و متكلّم شيعى و معروف به« سُلطان العلماء» است كه از حُسن مناظره بهره‌مند بود. وى نزدپدرش سيّد دلدار على به تحصيل پرداخت و پس از وفات پدر در سال ١٢٣٥ ق، در نصير آباد هند به مرجعيت شيعه رسيد و سلطان امجد على شاه، احكام قضا را به او سپرد. كتاب فى الرجال و اجازة الحديث نيز از آثار اوست( أعيان الشيعة، ج ٩، ص ٢٧٩؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٤٦١).

[٥]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٦، ص ١٦٦( ش ٢١٦٣).

[٦]. وى، فقيه، اصولى، رجالى، متكلّم جدلى شيعه و از شاگردان برجسته شريف العلماى مازندرانى است. وى به‌علّت علاقه شديد به اهل بيت عليهم السلام در آثار خود از نقل روايات ضعيف دريغ نورزيده است. القواميس فى الرجال و الدراية نيز از آثار اوست.( أعيان الشيعة، ج ٢، ص ٨٨؛ فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آستان قدس رضوى، ج ١٤، ص ٢١٨).

[٧]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آستان قدس رضوى، ج ١٤، ص ٢١٨( ش ١٥٠٧٩).